حس میکنم باید ی پرایوت دیگه برای پرایوتم بزنم تا بلکه بتونم پست نذارمو فقط حرف بزنم😂😂

من حتی مدل نیم فاصله و فاصله گذاشتن بین حروف و کلماتتم بلدم. انقدر جزئی و عمیق بهت نگاه میکنم.

چشمام رو وقتی‌که قرمز و خسته‌ست بیشتر دوست دارم.

نیاز به یک نفر دارم که هرشب راس یک ساعت مشخص ، باهم بریم روی پشت‌بوم و حقیقت‌های‌بی‌پرده‌مون رو بهم‌دیگه بگیم.

هیچ‌جونی برای شروع روابط جدید ندارم. اشتیاق دارم اما اشتیاقم خیلی هیجانیه. زود فروکش میکنه. تا میبینم ممکنه آدم‌های بهتری هم برای دوستی باهاش پیدا بشن یک‌قدم میام عقب. جلو نمیرم. از جلو رفتن میترسم. کاش یکی دستمو میگرفت و باهم تابو‌هام رو میشکستیم.

فقط احساس میکنم یک زندگی جدید رو شروع کردم. دور از تعلق خاطر به آدمهای گذشته. احساس میکنم فراموشی گرفتم و یادم رفته اون خاطرات ارزشمند رو.

بارون 🥂

اگه قراره بهترین نباشم میخوام صدسال خوبم نباشم.

وجودم پر از تردیده.

یه واگن خالی قطار میخوام برای گریه کردن.