- مجنونِعلی؏ -
-
برسانید مرا به ایوان نجف ،
طفل آواره پیش پدرش خوشنود است . .
- مجنونِعلی؏ -
-
غمِ بی کس شدن و رنجِ یتیمان به کِنار
چاه امشب زِ غمِ دوری یارش چه کند؟!
+ به موی سپیدم نگاه نکن ؛ دلم جوان است !
- دل به عشق جوان میماند حکیم ، چه در دل داری ؟
+ عشق علی را ؛
- عاقبت به خیر یعنی همین ! :)