اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستانم قضای عهدِ ماضی را شبی دستی برافشانم چنانت دوست می‌دارم که گر روزی فراق افتد تو صبر از من توانی کرد و من صبر از تو نتوانم دلم صد بار می‌گوید که چشم از فتنه بر هم نِه دگر ره دیده می‌افتد بر آن بالای فتانم تو را در بوستان باید که پیش سرو بنشینی وگرنه باغبان گوید که دیگر سرو ننشانم رفیقانم سفر کردند هر یاری به اَقْصایی خلاف من که بگرفته است دامن در مُغیلانم به دریایی درافتادم که پایانش نمی‌بینم کسی را پنجه افکندم که درمانش نمی‌دانم فراقم سخت می‌آید ولیکن صبر می‌باید که گر بگریزم از سختی رفیق سست پیمانم مپرسم دوش چون بودی به تاریکی و تنهایی شب هجرم چه می‌پرسی که روز وصل حیرانم شبان آهسته می‌نالم مگر دردم نهان ماند به گوش هر که در عالم رسید آواز پنهانم دمی با دوست در خلوت به از صد سال در عشرت من آزادی نمی‌خواهم که با یوسف به زندانم من آن مرغ سخندانم که در خاکم رود صورت هنوز آواز می‌آید به معنی از گلستانم #سعدی 🌿@AdabAvin | ادب آوین🪶

#محسن_نامجو 🌿@adabavin | ادب آوین🪶

پرسیدم از طبیبی، احوال دوست گفتا «فی بُعدها عذابٌ، فی قُربها السلامه» #حافظ 🌿@adabavin | ادب آوین🪶

تأمل کنان در خطا و صواب به از ژاژخایانِ حاضر جواب تأمل‌ کنان: کسانی که فکر می‌کنند. ژاژ: نام بوته‌ی گیاهی است که شتر می‌خورد و نرم نمی‌شود. خاییدن: جوییدن ژاژخای: کنایه است از بیهوده گویی. #سعدی #واژه‌نامه 🌿@adabavin | ادب آوین🪶

ای همه خوبی تو را پس تو که رایی که را ؟ ای گل در باغ ما پس تو کجایی کجا ؟ سوسن با صد زبان از تو نشانم نداد گفت رو از من مجو غیر دعا و ثنا از کف تو ای قمر باغِ دهان پرشکر وز کف تو بی‌خبر با همه برگ و نوا سرو اگر سر کشید در قد تو کی رسید نرگس اگر چشم داشت هیچ ندید او تو را مرغ اگر خطبه خواند شاخ اگر گل فشاند سبزه اگر تیز راند هیچ ندارد دوا شرب گل از ابر بود شرب دل از صبر بود ابر حریفِ گیاه، صبر حریف صبا هر طرفی صف زده مردم و دیو و دده لیک در این میکده پای ندارند پا هر طرفی‌ام بجو هر چه بخواهی بگو ره نبَری تار مو تا ننمایم هدی گرم شود روی آب از تپش آفتاب باز هَمَش آفتاب برکشد اندر علا بر برَدَش خرد خرد تا که ندانی چه بُرد صاف بدزدد ز دُرد شعشعه دلربا زین سخن بوالعجب بستم من هر دو لب لیک فلک جمله شب می‌زندت الصلا #مولانا 🌿@adabavin | ادب آوین🪶

هر جانور که باشد بگریزد از بلایی من خود بلای خویشم، از خود کجا گریزم؟ #بیدل_دهلوی 🌿@adabavin | ادب آوین🪶

ناخوش آوازی به بانگ بلند قرآن همی‌خواند . صاحبدلی بر او بگذشت. گفت: تو را مشاهِره (اجرت ، حقوق ماهانه) چند است ؟ گفت: هیچ . گفت: پس چرا زحمتِ خود همی دهی ؟ گفت: از بهرِ خدا می‌خوانم . گفت: از بهرِ خدا مخوان ! گر تو قرآن بدین نمط(شیوه) خوانی ببری رونقِ مسلمانی #سعدی #گلستان 🌿@adabavin | ادب آوین🪶

#سعدی 🌿@adabavin | ادب آوین🪶

ای که نزدیک تز از جانی و پنهان ز نگه هجر تو خوشترم آید ز وصال دگران #اقبال_لاهوری 🌿@adabavin | ادب آوین🪶

آری آن روز چو میرفت کسی داشتم آمدنش را باور من نمیدانستم معنی هرگز را تو چرا باز نگشتی دیگر؟... #هوشنگ_ابتهاج 🌿@adabavin | ادب آوین🪶