_غریب است پنجمین نور زمین،درست!
اما مکتب شیعه در کنار غربتش،استوار است،
غریب بودنی که نشان حق است و ایستادگی ای که هویت شیعه را فریاد میزند،ما آموختیم که در این مکتب باید ایستاد!
باید تلاش کرد،
باید زخم خورد،
باید ادامه داد،
باید محکم بود،
باید میان شعله های وجود خندید و الحمدالله گفت!
غریب در لغت نامهی شیعه به آن معنایی نیست که سالیان سال مدارس و دانشگاه های ادبیات به شما آموختند، ما غریب بودن را مقاومت معنا میکنیم میان ظلم و نور میخوانیم میان ظلمت.
_بعضی رفتن ها شیرینه،غم داره ها
ولی شیرینه:)،
یادگاری رفتنشونم غبطه ست،
از بس خوشگل میرن!
در عین حال که حالِ دل خریدار غمه،
غمی که از کم سعادتی خودمون میاد و میشینه رو دل،
از عمق وجود هم برای اینجوری رفتنشون خوشحالیم که لباس شهادت به تنشون نشست!
الهی
رضاً به رضاک درست مثل اون بنده هات که رسم عبد بودن و بلد بودن:).