آفٰاقُالمَعٰارِفْ|محمدصمدزاده
خب سوال سوم اینکه آیا امکان تغییر اموری که در شب قدر مقدر می شن، وجود داره؟
#جواب
با توجه به جواب سوال قبل باید گفت خب بله وجود داره
به گفته امیر المؤمنین(ع)، در هر سال یک بار شب قدر است، و در این شب تمام امور انسان، حوادث و جریانات زندگی او برای سال آینده مشخص می شه اما با این حال، ممکن است قبل از رخ دادن برخی اتفاقات، تغییراتی در تقدیر انسان ایجاد بشه.
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان در این باره آورده: «هیچ منافاتى ندارد که در شب قدر مقدر بشود ولى در ظرف تحققش طورى دیگر محقق شود، چون کیفیت موجود شدن مقدر، امرى است، و دگرگونى در تقدیر، امرى دیگر است، هم چنان که هیچ منافاتى ندارد که حوادث در لوح محفوظ معین شده باشد، ولى مشیت الهى آن را تغییر دهد...
خلاصش میشه خرابه میتونی درستش کنی با رفتارت و اگر درسته خودت خرابش میکنی اگه حواست نباشه اینطوری نیست مقدر بشه و حتما همون بشه...
آفٰاقُالمَعٰارِفْ|محمدصمدزاده
سوال بعدی اینه که آیا شب قدر پیش از اسلام هم بوده ؟ و آیا با شب قدر مسلمانان تفاوت داشته ؟
#جواب
برخی مطابق حدیثی معتقد هستند که شب قدر مخصوص امت پیامبر، امت آخر الزمان است. برای این اعتقاد این دلیل عنوان میشه که قرآن قبل از پیامبر خاتم(ص) نازل نشده بود و شاید به برکت همین نزول قرآن درباره شب قدر گفته شده که از هزار ماه بهتر است.
اما شب قدر ویژگی های دیگری نیز دارد که منحصر به امت آخر الزمان نیست. مقدر شدن سرنوشت انسان ها و نزول فرشتگان از این جمله اند.
به همین دلیل در برخی احادیث به این نکته اشاره شده که شب قدر از ابتدای خلقت وجود داشته است.
امام جواد(ع) در روایتی که در کتاب اصول کافی ذکر شده در این باره فرموده است:
«خداوند شب قدر را در ابتداى خلقت دنیا آفرید و در آن شب نخستین پیغمبر و نخستین وصی (آدم و شیث) را آفرید و حکم فرمود که در هر سالى شبى باشد که در آن شب تفسیر و بیان امور تا چنان شبى در سال آینده فرود آید.
هر که آن شب را انکار کند، علم خداى عز و جل را رد کرده، زیرا پیغمبران و رسولان و محدثان جز به وسیله حجتى که درآن شب به آنها می رسد با حجتى که جبرئیل (در غیر آن شب) براى آنها مى آورد، قائم نشوند و به پا نایستند.
اما نسبت به پیغمبران و رسولان که شکى نیست و نسبت به غیر ایشان، ناچار باید از نخستین روز آفرینش زمین، تا پایان جهان حجتى براى اهل زمین بوده باشد که خداى تعالى تفسیر امور را در آن شب بر محبوبترین بندگانش نازل فرماید.
به خدا سوگند که جبرئیل و ملائکه در شب قدر آن امر را براى آدم آوردند و به خدا سوگند که آدم نمرد، جز اینکه براى او وصی بود و براى همه پیغمبران پس از آدم امر خدا در شب قدر مىآمد، و براى وصى پس از او هم مقرر شد. به خدا سوگند که هر پیغمبرى از آدم تا محمد(ص) در آن شب مأمور می گشت که شخصى را وصى خود کند.»
آفٰاقُالمَعٰارِفْ|محمدصمدزاده
آیا شب قدر برای همه مردم جهان، یک شب و در یک زمان مشخصه؟ و آیا بسته به روحیات هر کس این شب تغییر می
#جواب
آیت الله مکارم شیرازی پاسخ این پرسش را اینگونه مطرح کرده که:
« شب عبارت است از سایه نیم کره زمین که بر نیم کره دیگر می افتد و این سایه، همراه گردش زمین در حرکت است و یک دوره کامل آن بیست و چهار ساعت انجام می شود. بنابراین، ممکن است شب قدر، یک دور کامل حرکت وضعی زمین به خودش باشد؛ یعنی مدت بیست و چهار ساعت تاریکی که تمام نقاط زمین را زیر پوشش قرار می دهد شب قدر است که آغاز آن از یک نقطه شروع می شود و در نقطه دیگر پایان می یابد.
برخی از روایات این نظر را تایید می کنند؛ روایتی از طریق اهل بیت(ع) وارد شده است که در آن، روزهای شب قدر از نظر فضیلت، به سان شب های قدر شمرده شده است. این روایت می تواند اشاره به این معنا باشد که لیله القدر، همان حرکت وضعی بیست چهار ساعته زمین به دور خودش است. بنابراین روز را نیز شامل می شود و روز آن نیز فضیلت شب را دارد. این پاسخ ناظر به جایی است که اختلاف مناطق در لیله القدر از اختلاف در طلوع و غروب خورشید نشات گرفته باشد.»
اما استاد شیخ حسین انصاریان نیز در پاسخ به این پرسش گفته است:
«شب قدر برای همه یک شب است، ارتباطی به حالات و روحیات افراد ندارد و از نظر مدارک و دلایل دینی مسلم است که شب قدر اختصاص به زمان پیامبر اکرم(ص) و محیط حجاز نداشته و در همه زمان ها و برای همه نقاط مختلف شب قدر با همه عظمت و اهمیتش وجود دارد.
منظور از این که شب قدر در سراسر سال یک شب است، این است که برای اهالی هر نقطه بر حسب سال قمری خودشان، تنها یک «شب قدر» وجود دارد.
به عبارت دیگر اهالی هر نقطه، سال قمری خود را بر حسب افق خاص آن نقطه از اول ماه محرم آغاز میکنند و پس از گذشتن چند ماه قمری، ماه رمضان همان نقطه هم بر حسب افق خاص آنجا آغاز میشود و در این ماه، شب نوزدهم یا بیست و یکم و یا بیست و سوم برای اهالی آن نقطه، شب قدر است.
این موضوع اختصاص به شب قدر نداشته، در سایر روزها و اوقات مقدس اسلامی مانند روز عید فطر و قربان هم همین حساب وجود دارد.»
آفٰاقُالمَعٰارِفْ|محمدصمدزاده
سوال بعدی اینکه شب قدر در شب های خاصی از ماه رمضان واقع شده، تا چه اندازه صحت دارد؟بعضیا به شب های
#جواب
خب با دقت و توجه در آیات قرآن چنین استنباط می شه که شب قدر در ماه رمضان قرار داره
زیرا قرآن در آیه ای مىفرماید: «قرآن در ماه رمضان نازل شده است.» و در آیه دیگر مىفرماید: «ما قرآن را در شب قدر نازل کردیم»
اما در این که کدام یک از شب هاى ماه رمضان، قرار داره اختلاف وجود داره و احتمال زیاد شب قدر در بین یکی از شب هاى هفدهم، نوزدهم، بیست و یکم، بیست و سوم، بیست و پنجم، بیست و هفتم، بیست و نهم باشد.
ولى قول مشهور بین شیعه و اهل سنت این است که شب قدر در دهه آخر ماه رمضان است و روایاتى نیز از منابع شیعه و سنى در تایید این قول موجود است.
حضرت علی(ع) در حدیثی در بحارالانوار ذکره شده است می گوید: «از پیامبر(ص) سوال شد که شب قدر کدام شب است؟ حضرت فرمود: در دهه آخر ماه رمضان آن را جستجو کنید.»
آفٰاقُالمَعٰارِفْ|محمدصمدزاده
سوال بعدی اینکه گفته می شه هر کس در شب قدر بیدار بمونه و دعای جوشن کبیر بخونه همه گناهاش پاک می شه،
بخشیده شدن گنهکاران مطابق روایات رسیده در تمامی شب و روزها محقق می شه.
اما در برخی از شب و روزها زمینه برای استجابت دعا و طلب بخشش از خداوند متعال بیشتره که از جمله اونها شب قدره. البته به شرط اینکه که گنهکاران توبه حقیقی بکنن و رابطه بین خود و خدا را اصلاح کنن.
حقیقت توبه، پشیمانی از گناه و قصد و عزم جدی برای ترک اونه.
امام علی(ع) در این باره می فرماید: « توبه به دل پشیمان شدن و به زبان آمرزش خواستن و به اندام ترک نمودن است» اگر کسی به این حالت دست یافت، حقیقت توبه در او محقق شده است.
خواندن دعای جوشن کبیر یا دعای خاص دیگری در شب قدر برای تحقق توبه لازم نیست.
برای توبه و بخشش گناهان همانطور که گفته شد قصد جدی و ترک گناه واجبه.
اما از آن جایی که در این دعا و امثال آن، اسماء اعظم الهی وارد شده است، خواندن این دعا، انسان را به اجابت خواسته اش نزدیک تر می کنه
آفٰاقُالمَعٰارِفْ|محمدصمدزاده
و سوا اخر اینکه میگن اگر انسان در شب قدر توبه نکنه تا شب قدر آینده بخشیده نمیشه خب این با سخنی که گف
روایاتى که از این دست نقل شده، برای بیان فضیلت ماه رمضان و شب قدر است، تا مردم به وظیفه خود در این ماه و شب پر برکت عمل کنند و از این فرصت طلایى برای توبه و استغفار و جبران گناهان استفاده کنند، اما این به معناى قبول نشدن توبه در روزها و ماههاى دیگر نیست.
معین شدن بعضى از وقتها مانند شب قدر براى تشویق انسان است، نه پذیرفته نشدن توبه در وقت دیگر.
محدود کردن توبه به یک شب با فلسفه توبه که ایجاد امید در دل گناهکاران است، ناهمگونى داره.
زیرا چه بسا شخصى نتواند شب قدر را به احیا و توبه سپرى کند و در روایات که موضوع توبه مطرح شده نیز وقت خاصى براى آن مشخص نشده است.