هیچکس بابت رفتاری که با من کرد معذرت نخواست، ولی من بخاطر واکنشی که دادم سرزنش شدم.

من میگم “مهم نیست” و شب ها نمیتونم بخوابم، وقت و بی وقت گریه میکنم، سر درد میگیرم، بی اشتها میشم، معده درد میگیرم، عصبی و غمگین میشم، پر از انرژی منفی میشم، تو مغزم هی مرورش میکنم، کم حرف میشم، زودرنج میشم، به همه میپرم، از شدت overthink دهنم سرویس میشه، انقدر قهوه میخورم که دست و پام سِر میشه، حوصله‌ی حرف زدن با هیچکس رو ندارم.

شوخی دیگه بسه، همین الان تابستون رو تموم کنید و پاییز رو شروع کنید 🙏🏻 .

وا ، معلومه که از دیشب هزار بار نخوندمش .

چند روزه ، همش دارم با خودم میگم " بابا مهم نیست بقیه چی راجبت فکر میکنن ، مهم اینه که تو خودت میدونی خلافِ فکرشونی " ولی دقیقا دو دیقه بعد حرفم میگم ینی واقعا من چنین ادمیم؟ ( :

من وقتی خوابیدم تا دلیل ناراحتیمو یادم بره:

یکی از مهمترین سختی های مسافرت ، سوغاتی خریدنشه( :

‏از همین الان هیجان پاییز رو دارم. هوای سرد و هودی و تاریکی. تاریکی زیاد، تاریکی خیلی زیاد، شب.

از این به بعد برنامه تا 2 شب بیدار موندنه ✅ .

😂😂😂