اون دیالوگه که میگفت:
"من هر روز همینقدر خستهام. فقط امروز حال و حوصلهی گول زدنِ خودم و بقیه رو ندارم."
قبلا اینطوری بود که وقتی حالت خوب نبود دلت میخواست از همه چیز و همه جا فرار کنی و به خواب پناه ببری و فرداش مقداری حالت بهتر میشد ، الان دیگه همونم جواب نمیده!