eitaa logo
افسران بصیر رهبری
206 دنبال‌کننده
9.1هزار عکس
10.5هزار ویدیو
144 فایل
🌹رهبر معظم انقلاب: ✅ در دنیایی که اساس کار دشمنان حقیقت فتنه سازی است، اساس کار طرفداران حقیقت باید بر بصیرت و راهنمایی باشد #پایگاه_ب_ط_محدثه 🔷️ارتباط با ادمین کانال👈 🌹 @yar313_yamahdi ⛔ارسال مطالب👈ترجیحاهمراه با پیوند بخاطرتبلیغ 🔶️پیوندکانال👇
مشاهده در ایتا
دانلود
روزهای سخت ۲۹ اسفند ۱۳۰۶، خانواده‌ی رضاشاه برای مراسم تحویل سال، بدون حجاب کامل، رفتند قم زیارت حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها).  خبر به گوش مردم و شیخ‌محمدتقی بافقی، از روحانیان قم رسید. شیخ به خانواده‌ی شاه پیام داد: "اگر مسلمانید، نباید با این وضع حضور یابید"؛ اما خانواده‌ی شاه توجهی نکردند. شیخ شخصاً رفت حرم و به خانواده‌ی شاه اخطار داد. رضاشاه با شنیدن این خبر، راهی قم شد. با چکمه وارد حرم مطهر شد و بافقی را به فحش و کتک گرفت. بافقی دستگیر و از قم تبعید شد. بعد از آن رضاشاه، طرح متحدالشکل‌شدن لباس برای مردان را داد؛ کلاه پهلوی، لباس کوتاه اعم از نیم‌تنه‌ی یقه عربی یا یقه برگردان، پیراهن و شلوار. روحانیان هم از این قاعده مستثنا نبودند؛ مگر چند طبقه خاص مثل مراجع تقلید، مجتهدان، طلاب مشغول به تحصیل فقه و چند گروه دیگر که باید آزمون می‌دادند و تصدیق وزارت معارف، برای پوشیدن لباس روحانیت را دریافت می‌کردند. با سفر رضاشاه به ترکیه روند کشف حجاب شتاب بیشتری گرفت. در تیر ۱۳۱۳، به وزیر فرهنگ وقت، علی‌اصغر حکمت، دستور داد اقداماتی در زمینه‌ی رفع پوشش زنان انجام شود. کانون نسوان (زنان) شروع به کار کرد که در آن زنانی از طبقه‌ی مرفه جامعه سعی می‌کردند، بی‌حجابی را ترویج دهند. مردم و علما به این قانون اعتراض کردند که مهم‌ترین آن واقعه‌ی گوهرشاد بود. خبر کشف حجاب در ۱۷ دی ۱۳۱۴ در مطبوعات اعلان رسمی و با زنان محجبه برخورد شد. بعد از آن تلاش کردند حیا و عفاف در جامعه را از بین ببرند. این کار را گذاشتند به عهده‌ی مطبوعات. چاپ تصاویر بی‌حجاب و نیمه‌برهنه‌ی زنان، گزارش از ورود زنان هنرپیشه ترکیه به ایران، چاپ مقالات متعدد از نویسندگان داخلی و خارجی درباره‌ی عشق و جوانی و تحصیلات عالیه‌ی دختران و…، از جمله اقدامات مطبوعات برای کمک به این هدف بود. جشن‌هایی هم برگزار شد موسوم به «جشن کشف حجاب» که زنان کارمندان دولت و اقشار مختلف با شرکت در آن جشن‌ها بدون چادر و حجاب شر‌کت می‌کردند. تا شهریور ۱۳۲۰ که متفقین وارد ایران شدند و رضاشاه از ایران فرار کرد، سال‌های سختی برای زنان ایران بود. این روند هنوز هم ادامه دارد. زمانی آشکار و گاهی پنهان، کسانی هستند که سلامت روانی جامعه زیر چتر حجاب و عفاف را هدف گرفته‌اند. پ.ن: روایتِ روزهای سخت کشف‌حجاب رضاخانی را می‌توانید در کتاب "ننگ‌سالی" نگارش‌شده توسط خانم فائزه‌ درگزنی بخوانید. ╭┅────── ◇ ─────┅╮ ✾🇮🇷⁦افسران بصیر رهبری🇮🇷✾ https://eitaa.com/joinchat/789119036C4e04908cf1 ╰┅────── ◇ ─────┅╯
پشت‌سر دیوانه‌ها چه‌کسی سنگر گرفته؟! گاهی مجبوری حتماً در بعضی مجالس حضور داشته باشی. یک‌بار در یکی از این مجالس اجباری، گوشه‌ای نشسته بودم. آقایی مجلس را دست گرفت و از شاهکارهایش تعریف کرد. گفت: "زمانی در یک بیمارستان‌ بیماران روانی، کارهای تعمیرات انجام می‌دادم. بعضی بیماران که سیگار می‌کشیدند، سهمیه‌ی روزانه داشتند. یک‌روز اعلام کردند فردا یک شخصیت‌ مهم، برای بازدید بیمارستان می‌آید. از قضا دل‌ِخوشی از او نداشتم. یکی از بیماران را کنار کشیدم به او گفتم، اگر برود و به مهمان فردا چندتا بدو‌بیراه بگوید، دوبرابر سهمیه‌اش به او سیگار می‌دهم. فردای آن روز از پنجره نگاه می‌کردم، همین که آن شخصیت آمد دم در ورودی، همان بیمار جلویش را گرفت و هرچه از دهانش درآمد، نثار او کرد. دیوانه بود و کسی نه توقعی از او داشت و نه کاری با او. چند دقیقه بعد هم خوش‌حال آمد و سیگارش را گرفت و رفت." این روزها که هرکس کار خلافی می‌کند و انگ بیمار روانی به او می‌زنند، زیاد یاد آن مرد و خاطره‌اش می‌افتم. دختری جلوی دانشگاه علوم برهنه می‌شود. می‌گویند از حراست تذکر حجاب گرفته و چون مشکل روانی داشته برهنه شده است. بعد معلوم می‌شود از کلاس‌های دانشگاه عکس می‌گرفته، به او تذکر می‌دهند که حق عکس‌برداری ندارد، عریان می‌شود! آن دیگری در فرودگاه به آقایی روحانی حمله کرده، عمامه‌‌اش را برمی‌دارد، باز می‌کند و روی سرش می‌‌اندازد. فضای مجازی پر می‌شود که تذکر حجاب گرفته، مشکل روانی داشته و این کارها را انجام داده. فیلم دوربین‌های مداربسته معلوم می‌کند که دختر با همسرش دعوایش شده، شروع به دادوفریاد کرده، صندلی‌ها را دور زده و به‌سمت آقای روحانی که از او فاصله دارد، رفته است. او اصلاً تذکر حجاب نگرفته است. ما هنوز تجربه‌ی ماه‌های آخر تابستان ۱۴۰۱ را در ذهن داریم. هرچند روز یک‌بار، پروژه‌ی درگیری با زنان توی فضای مجازی بازنشر می‌شد؛ یک‌بار درگیری زنی با ماموری، یک‌بار درگیری زنی با مردم عادی، یک‌بار در خیابان، یک‌بار اتوبوس و ... تا می‌آمد این یکی فراموش شود، آن یکی به وجود می‌آمد و خلق می‌شد. تجربه‌ی آن روزهایمان می‌گوید که حوادث این روزها اتفاقی نیست. باید بررسی کرد، چه‌کسی پشت‌سر بیماران روانی سنگر گرفته است؟! چرا این بیماران وقتی روانی می‌شوند، برهنه می‌شوند؟! چرا در دیوانگی‌شان به روحانیون حمله می‌کنند؟! چرا یک‌بار یقه‌ی یکی از این کرواتی‌ها را نمی‌گیرند؟! چرا یک‌بار به اقشار دیگر حمله‌ور نمی‌شوند؟! این در حالی است که همه ما روزانه فشارهای عصبی زیادی تحمل می‌کنیم؛ ولی هیچ‌وقت به‌خاطر این فشارها، عریان نمی‌شویم یا به کسی حمله نمی‌کنیم. این‌ها سوالاتی است که کف خیابان، بین مردم مطرح است! این یعنی هوش امنیتی و کارآگاه‌بودن لازم نیست. مردم عادی هم به این حوادث مشکوک هستند. آقایان و خانم‌های مسئول! مردم باور ندارند که عامل این تنش‌ها، یک بیماری روانی ساده باشد. لطفاً عاملان اصلی را پیدا کرده و به مردم معرفی کنید، قبل از اینکه فتنه‌ای جدید خلق شود! ✍سنا بانو ╭┅────── ◇ ─────┅╮ ✾🇮🇷⁦افسران بصیر رهبری🇮🇷✾ https://eitaa.com/joinchat/789119036C4e04908cf1 ╰┅────── ◇ ─────┅╯
سوال کارشناسان از مخالفان قانون همین چندوقت پیش بود که اساتید مطرح روان‌شناسی بیانیه‌ای به سران سه قوه نوشته و با دلایل مستدل و علمی از آن‌ها خواستند تا قانون "حمایت از خانواده با تاکید بر حجاب و عفاف" را ابلاغ و اجرا کنند. حالا دوسه روزی است نامه‌ی دیگری از روان‌شناسان و مشاوران سروصدا کرده که خواستار ابلاغ و اجرای قانونند. در این نامه که به‌امضای بيش از هزار روان‌شناس و مشاور رسیده، آمده است: ما روان‌شناسان و مشاوران خانواده و علوم تربیتی با دیدن عمل هوشمندانه و شجاعانه‌ی اساتید خوش‌نام حوزه‌ی روان‌شناسی در حمایت از قانوني‌شدن امرِ پوشش و انتشار بیانیه، خطاب به سران سه قوه، احساس افتخار کردیم. بیان نکات دقیق، شواهد علمی و مستندات پژوهشی متعدد به همراه منابع، اهمیت پوشش در حفظ سلامت روان فرد، خانواده و اجتماع، بر کالبد جامعه روان‌شناسی روح تازه‌ای دمید. از سران محترم سه قوه، به‌طور جدی می‌خواهیم از ‌های‌وهوی جریان‌های مغرض که با تحریک عواطف و هیجانات و صد البته بدون‌پشتوانه‌ی علمی جنجال به پا می‌کنند، متاثر نشده و پیگیر ضابطه‌منديِ پوشش مبتنی بر شواهد و ارزش‌ها در کشور باشند تا مسیر پیموده و پرآسیب غرب در کشور تکرار نشود. در این نامه‌ی سرگشاده، از افراد و جريان‌هايي که با ضابطه‌مندیِ پوشش مخالفند، می‌خواهیم به این سؤالات پاسخ دهند: ۱- چرا شواهد علمی نشان‌دهنده آسیب‌های برهنگی را انکار می‌کنید؟ ۲- چرا به مردم اجازه نمی‌دهید با پیامدهای تجربه غرب مواجه شده و انتخاب آگاهانه داشته باشند؟چرا نباید از راه طی شده غرب در این زمینه درس گرفت و از آسیب‌های این حوزه بر مدار وفاق‌آفرین قانون پیشگیری کرد؟ ۳- چرا اثربخشی قانون را نادیده می‌گیرید و انکار می‌کنید؟ ۴- چرا تابه‌حال کار فرهنگی اثربخشی ارائه نکرده‌اید؟ ۵- چرا به ارزش‌ها، استقلال، هویت و فرهنگ مستقل مردم ایران اجازه دفاع از خود را نمی‌دهید؟ ۶- ضابطه‌مندی پوشش آسیب‌زاست یا بی‌ضابطگی؟ مگر می‌توان به فردیت و تعالی افراد بدون وجود مرزها در روابط از جمله پوشش اندیشید؟ از سران محترم سه قوه و همه‌ی مسئولين می‌خواهیم پیش از آنکه دیر شود برای حفظ خانواده، آینده فرزندان و سلامت روان جامعه در فضائی علمی و به دور از سوگیری‌های سیاسی نسبت به ضابطه‌مندشدن پوشش و حجاب در جامعه ايران اقدام نمائيد. پ.ن: اصل این نامه را می‌توانید، اینجا بخوانید. ╭┅────── ◇ ─────┅╮ ✾🇮🇷⁦افسران بصیر رهبری🇮🇷✾ https://eitaa.com/joinchat/789119036C4e04908cf1 ╰┅────── ◇ ─────┅╯
جلوی غریبه‌ها تُف نکنید! با اینکه آدم کاملاً سیاسی‌ام، اما اِبا دارم از ورود به دعواهای حزبی. ماجرای این روزها اما، دعوای حزبی نیست، جریحه‌دارشدن غرورمان است. بابای خدا بیامرزم همیشه بهمان می‌گفت: "حتی اگر دهنتان پر از خون بود، جلوی غریبه تُف نکنید!" نه اینکه این ضرب‌المثل فقط حرف بابای من باشد؛ نه. این یک باور ایرانی است. آقا ظریف! شما رفتید در یک اجلاس خارجی شرکت کردید؛ آن هم غیرقانونی. پیش خودمان بماند که ماجرای معاونت راهبردی شما هنوز حل نشده و شما اجازه‌ی سفر نداشتید. آنجا با آقای زکریا مصاحبه کردید. برای هر کسی ممکن است بخشی از صحبت‌های شما، مهم باشد. مثلاً برای طرفداران آقای جلیلی، آن قسمتی که درباره‌ی ایشان حرف زدید. احتمالاً پیش خودشان گفته‌اند: "چطور توانستی دلخوری‌ها و اختلافات داخلی‌مان را بین خارجی‌ها جار بزنی؟! " یا حرص‌وجوش خورده باشند که: "مرد حسابی! پس وفاق چه شد؟!" خُب راست می‌گویند. مثل عشقِ یک‌طرفه که زجرآور است‌؛ انتظار وفاقِ یک‌طرفه‌ هم لَج‌ دربیار است. اما من، یک خاتونم. از بین همه‌ی حرف‌هایتان، حواسم رفت پِی جواب‌هایتان درباره‌ی زنان. وقتی فرید زکریا مدعی شد: "من سال گذشته به عربستان سفر کردم. زنان سعودی گفتند که حقوق ما در عربستان بیشتر از زنان در ایران است." شما گفتید: "در کابینه دولت چهاردهم چهار زن حاضر هستند." این قسمت خوب بود. بعد گفتید: "اگر به خیابان‌های تهران بیایید برخی خانم‌ها موهای خود را نپوشانده‌اند، این خلاف قانون است، اما دولت تصمیم گرفته، که زنان را تحت فشار قرار ندهد." خدایی، مرد سیاست! این جواب بود برای این سوال؟! یعنی از حق ما زنان، جلوی غریبه‌ها، فقط پُز قانون‌شکنی و کوتاه‌آمدن مسئولانمان را باید می‌دادید؟! مثلا نمی‌شد بپرسید، زنان در عربستان چه حقوقی دارند؟! نمی‌شد از پیشرفت‌های ما زنان ایرانی بگویید؟! درباره‌ی برابری جنسیتی در تحصیل دختر و پسر. درباره‌ی پیشرفت‌های علمی‌مان. درباره‌‌ی فوق‌تخصص‌هایمان. درباره‌ی المپیادی‌هایمان در فیزیک و ریاضی و نجوم. درباره‌ی مُخترعانمان که جایزه‌های کُره را درو کردند‌. درباره‌ی ورزشکاران‌مان و مدال‌آوری‌شان. درباره‌ی آزادی بیانمان. درباره‌ی اشتغالمان. درباره‌ی هنر و ادبیاتمان. درباره‌ی دیدارهای مختلفمان با رهبری. ما در بحث زنان در جمهوری اسلامی حرف زیاد داریم. فقط قانون‌شکنی‌هایمان یادتان بود!؟ نمی‌شد جلوی غریبه‌ها، تُف نکنید!؟ ✍ جناب‌یاس ╭┅────── ◇ ─────┅╮ ✾🇮🇷⁦افسران بصیر رهبری🇮🇷✾ https://eitaa.com/joinchat/789119036C4e04908cf1 ╰┅────── ◇ ─────┅╯