بشین اینجاٰ. بدون اینکه به من نگاٰه کنی، بشین همین‌جاٰ.

برایِ دیدن من، چیزی بجز چشم‌هاٰیت باید داشته باشی! دریاٰ را بردار و از عمقش به من نگاٰه کن تا ببینی چه کسی در برابرت نشسته. دست بینداز و آسماٰن را به زمین بکش تا از میاٰن بادهایش، سَرم را ببینی که جنگل است. برای دیدن من و چیزهایی که چشمانم را می‌سوزانند باید آسمانی، اقیاٰنوسی، باد یا بارانی در جیب‌هایت داشته باشی. رقیه برومند /بیا ببین چه‌جوری موقع نوشتنش چشم‌ و اَبرو در هم کشیدم و بغض رو تُف کردم تو رویِ زندگی. @afson_lail 🌊

/ با دِلوم گریه کن ای باٰرون.

درخت شکست. شاخه‌های شکسته، چسبید به مژگانش! پرنده‌ای ترک خورده شد لب‌هایم برای ساختن آشیانه‌ای به روی چشم‌هایش... رقیه برومند @afson_lail 🕊

واکنش مورچه‌ی اتاقم: با منی؟ من تنها موجود زنده‌ی دور و برتما! بنازم! با سابقه‌ی نوزده سال سینگلی و محل ندادن به هیچ موجود زنده‌ای، خوب می‌نوازی! یادداشت می‌کنم شب که رفتم خونه واسه خانومم بخونمش!

از پریروز تا الان ریلزم صد و چهل هزار تا بازدید خورده بود. خوشحال بودم از بابتش :) هر باری که من شروع می‌کنم، نتا قطع می‌شه. احتمالا مشکلشون منم. اگه اینستا رو حذف کنم تحریم‌ها رو هم لغو می‌کنن🤍