واقعاً فازتون چیه ناشناس میزارید واسه کانال بعد جواب ناشناسا رو نمیدید؟ :// خو شاید یه چرتی گفتی که ما خواستیم باهات مخالفت کنیم و احیانا نقدی، بحثی چیزی:/ طرف کانال زده با چندصد تا ممبر هرچی میخواد میگه همه هم به به چه چه می‌کنن می ری تو ناشناس با ادله منطقی حرفش رو رد کنی و خب جواب نمی‌ده-_-

خب آدم باشید فاز منطقی استدلالی و انتقاد از اجتماع برمی‌دارید تا تهش پاش وایسید دیگه عههه

اینم از گلایی که مجازی به سرمون زده :/ وقتی دست هر آدم بی‌منطقی که صرفاً ظاهرش صاف و صوفه تریبون میوفته همین میشه:////

واقعاً اعصاب ندارم از دست این جماعتتتتت

ینی مورد داشتیم با طرف بحث رو شروع کردم تا یه جایی جواب داده تو کانالش از یه جا به بعد که جواب قانع کننده نداشته دیگه ج نداده:// خیلیییی اینجوری شده تا حالا-_- خو عاقا تو چرااااا فاز منطقققق بر میداریییییی

تو زندگیتون تسلیم یه چیز باشید و اون هم «حقیقت»! در برابر این یه مورد مقاومت نکنید و حق پذیر باشید‌. کل زندگی تون رو تضمین خواهد کرد. از من به شما نصیحت! #نصیحت_های_زیسته

واقعاً اعصاب ندارم الان😂

به حدی از تباهی رسیدم که دنبال سایت اسپویل می‌گردم سریال هایی که حال و وقت و نتش رو ندارم ببینم به طور دقیق اسپویل کنه ندیده از دنیا نرم😐😂

حالا نمیدونم اساسا هس همچین سایتی یا نه ولی با جدیت دنبالشم😔😂

یکی از بیماری های نویسنده ها اینه که بعد از نشون دادن یه شخصیت منفی و متنفر کردن ما ازش، به مشکلات شخصی و سختی ها و فشار های روحی همون آدم بده ی داستان می‌پردازن که باعث میشه نه تنها دیگه ازشون متنفر نباشیم بلکه عمیقاً دوستشون بداریم. در نتیجه ما در شرایطی قرار می‌گیریم که هم سعادتمندی شخصیت منفی رو میخوایم هم مثبت رو(که خب لایجتمعانه)😐😂 و اینجاس که فقط میتونیم نویسنده رو فوش بدیم و عذاب بکشیم🙂

از ساکن بودن خوشم نمیاد آدمای ساکن هم برام جذاب نیستن آدمایی که کل عمرشون یه گوشه امن و امان دارن و همونجا زندگی می‌کنن و پاشون رو از محدوده ی امنشون فراتر نمیزارن آدمی برام جذابه که خطر کنه که پاش رو فراتر بزاره که تموم عمرش تو سفر بوده باشه تو رفتن بوده باشه نه ایستادن!