_she suffers from loneliness! +I don't suffer, I just have it :)

مرگ و دونستن میخوام

داشتم فکر می‌کردم من چقدر مصداق این آیه ام! عمرم رو گذاشتم پای شکایت از سختی‌هایی که تازه چیزی هم نبود و فقط خبر از کم‌طاقتی و زودرنجی من می‌داد و اینکه فی‌الواقع چقدر هلوع هستم!

برای بار هزارم گم شدم...

می‌خوابم با گریه و تپش قلب از خواب می‌پرم و حتی نمیدونم چمه!

بر ساقه‌های سوخته از زخم رعد و برق رنگین‌کمان چه فایده؟ باران چه فایده؟

هر دفعه به خودم میگم زهرا اشکات رو برای این چیزا هدر نده بزار برای مسائل مهم تر ولی باز نمیتونم

ظاهراً چشمام از مغزم فرمان نمی‌گیرن

یه زمانی واقعاً به دنبال رهایی از رنج بودم

الان دیگه نیستم

الان وجودم باهاش عجین شده بهش اعتیاد پیدا کردم

دیگه بدون رنج نمیتونم زندگی کنم