اوایل خیلی گریه کردم برات. خیلی اشک ریختم واست . دلم واقعا شکست ازت . ولی تو باید میومدی و میرفتی تا من بزرگ شم، تا عقل ناقصی که قبل از تو داشتم یه کوچولو کامل بشه. میدونی تو باید وارد زندگی من میشدی و میرفتی تا من یاد بگیرم فرق بین موندنی و رفتنی رو. تو باید میومدی و من رو شیدای خودت میکردی و بعد راهتو میکشیدی و جوری که انگار هیچوقت نبودی میرفتی تا من یاد بگیرم فرق بین لیاقت و بی لیاقت رو. بتونم درک کنم برای چه کسایی چه محبت ها و چه مایه هایی از خودم بزارم. بفهمم لازمه با همه مهربون باشم؟ لازمه سریع با هرکسی گرم بگیرم؟
شاید رفتن تو توی تقدیر من ، یه هدیه از طرف خدا بود که من بتونم آدمای خیلی خیلی بهتری رو بعد تو پیدا کنم یا کسایی که توی زندگیم بودن رو از قبل بهتر ببینم ، با چشمای باز . نه اینکه کور باشم و جز تو کسی رو نبینم
هیچ رقابتی در کار نیست با کمال احترام تو هیچ وقت نمیتونی من باشی و با کمال بی احترامی من هیچ وقت نمیخوام مثل تو باشم.💗
من اگه تورو پیش هزار نفرم ببينم دیگه برام مهم نيست
ولى تو اگه منو با يكى دیگه ببینی مثل اتیش ميسوزى چون خيلى خوب ميدونى من اگه کسیو دوست داشته باشم چجوری دوسش دارم