دیشب شبکه دو داشت مستند "عابدان کهنز" (زندگے وشهادت‌شهید مصطفے صدرزاده) میداد... خیلی داستان جالب و عجیبی داشت، یه جاهایی از شدت خنده نمیدونی چکارکنی. یه جاهایی هم از شدت بغض. ولی... یه من درس بزرگی داد اینکه رفاقت اگه رفاقت خدایی باشه عاقبت خیری داره! مثلِ شهادت...🌱🙂 ○و من الله توفیق؛ #از_من

ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر به کمند تو گرفتار و به دام تو اسیر گر چه در کوی تو بسیار به از ما باشد ما تو را در همه عالم نشناسیم نظیر ..

تو می‌آیی در حالـے کھِ دستھایت پر از گلھای نرگس است ، تو دلِ سرد یکایک ما را با نواهای گرمت آفتابۍ میکنی و کعبه عشق را در آنھا بنا خواهی کرد . تو می‌آیی و دستِ نوازش بر سر میخک هایی خواهی کشید که باد کمرشان را خم کرده است. تو حتی بر قلبِ کاکتوسھاهم رنگِ مھربانـے خواهی زد .🌱💚

درعشق‌چیزی‌جزء‌جنون‌نمیبینم قندتلخیست؛آغشتہ‌بہ‌فراق!

_

چقدر این جمله خوبه : «حاصل عمرش فقط آنچه کرده بود، نبود. آنچه از خود دریغ کرده بود هم بود.» و دیدم ک چقدر به خودم بدهکارم!(:

ابتسمت فمال الفواد. «لبخند زد و دل از كف رفت...» #عـربیـآت

عقل اگر می‌خواهد از درهای منطق بگذرد باید از خیر تماشای حقایق بگذرد

آنچه آن را علم می‌دانند، اهل معرفت مثل نوری باید از دل‌های عاشق بگذرد

طفل می‌گرید مگر می‌داند این دنیا کجاست؟ عمر چون با های‌های آمد به هق‌هق بگذرد