آقا سیدعلی!
نبودنت برای خیلی ها عادی شده.
خیلی زود به نبودنت عادت کردن آدما.
ولی بخدا من هنوز با هر فیلم وعکسی که ازت میبینم میزنم زیرگریه؛ هر اذان صبحی که میشنوم یاد اذان صبح ۹ اسفند و خبر شهادتت میوفتم و از اول میشکنم .من بابامو از دست دادم ؛ من واقعا یتیم شدم بعد تو؛ من میدونستم خیلی دوست دارم ولی نمیدونستم انقدر قلب و روحم به تو مانوس بوده که اینطوری له بشم با غمِ از دست دادنت. من واقعا ازت ناراحتم که اینطوری ولمون کردی رفتی…