آدم ها برای ماندن ، انگیزه می خواهند . دلشان که گرم نباشد ، بی حس می شوند . پشت می کنند به هرچیزی که بود و می روند ؛ برای همیشه می روند . - نرگس صرافیان طوفان‌

خُنُک ان دم که نشینیم در ایوان ، من و تو به دو نقش و به دو صورت به یکی جان ، من و تو :)

‌ ما تازه اول راهیم. هنوز مواد قانونی را حفظ نیستیم . هنوز در جلسات دادگاه نلرزیدیم . هنوز با چشم‌های پر از اشک یک موکل روبه‌رو نشدیم. اما یک چیز را خوب می‌دانیم ؛ اینکه چرا این راه را انتخاب کردیم. برای روزی که بتوانیم بگوییم "من وکیل شدم تا صدای بی‌صدایان باشم" لباس وکالت را هنوز نپوشیدیم، اما رویایش را هر شب می‌بینیم. نه برای تشریفاتی که دارد، برای اینکه قرار است روزی صدای کسی باشیم که صدا ندارد. برای اینکه می‌خواهیم در برابر ظلم بایستیم. شاید راه زیادی مانده باشد ، اما همین که هدفمان را می‌دانیم ، ارزشش را دارد. دستانی که امروز جزوه حقوق مدنی را ورق می‌زنند، روزی برای گرفتن دستان لرزان یک مظلوم دراز می‌شوند . چشمانی که امشب برای امتحان حقوق اساسی بیدار مانده ، روزی به چشمان پر از امید یک موکل خیره می‌شود . ما برای آن روزها درس می‌خوانیم. وکالت را با همه سختی‌هایش انتخاب کردیم . با آگاهی از حجم کتاب‌هایی که باید بخوانیم ، با شب‌بیداری‌های امتحان ، با استرس آزمون وکالت. اما علی رغم تمام اینها ، یک چیز ما را سر پا نگه داشته: عشق به عدالت هنوز نفهمیدیم چقدر از این عشق در وجودمان هست، اما می‌دانیم که هست. - ۷ اسفند ماه | روز وکیل مدافع ⚖️ - #نبشته 📜

مهارت های زندگی دانشجویی چی بود که من برداشتم؟

تا جنگ میشه زرتی میرین بنزین میزنین؟ چرا‌فکر میکنین باک ماشینتون پر باشه زنده میمونین؟😂

انتخابِ من ، بین رهبری که تا پای جونش برای دفاع از این خاک زحمت کشیده و تو سخت ترین و جهنمی ترین جنگ ها پای این خاک مونده و یه وجب ازش رو هم به دشمن نداده ، با کسی که برای به دست گرفتن قدرت ، دست کمک به سمت دشمن های دیرینه ما دراز میکنه و ترجیح می‌ده خون بیگناهان ایرانی رو بریزه و کشورش رو دو دستی تقدیمشون کنه تا یه روزی تاج رو سرش بذارن ، صد در صد گزینه اوله 🤏🎀

بعد گزینه دوم تازه ادعای وطن دوستی هم میکنه ، و میگه میخوام کمک کنم بهتون ، میخوام آزادی بیارم براتون ، من با شماعم ، من دوستون دارم تو به قبر بابات خندیدی دلقکِ سس خرسی

تو تاریخ بنویسید زمستونِ 404 ، سردترین و دلگیرترین زمستون عمرمون بود

دیگه همه چی تموم شد

تو شوکم بچه ها

جدی آقا شهید شده؟

اشک ما ، اشک ضعف نیست ، اشک دلتنگیه. دلتنگی از دست دادن بابامون . کسی که تو بدترین شرایط بهمون قوت قلب میداد با حرفاش . کسی که همیشه اولین نفر تو میدون بود نه پشت شیشه های ضدگلوله ، کسی که بیشتر سخنرانیاش وسط صدای بمب و انفجار بود. آقامون رو زدین؟ اشتباه بزرگی کردین :)))) نقطه به نقطه این خاک ، پر از شیر بچه های حیدر کراره . کسایی که الان خون جلوی چشماشونو گرفته و منتظرن تا شما پاتونو کج بذارین . آره ما هنوزم که هنوزه پای کاریم فکر نکنین ضعیف شدیم نه! آقا خیلی وقت پیش بهمون دلگرمی داد که ان‌شاءالله به زودی زود خدا احساس پیروزی را در دل های همه مردم ایران رواج بدهد:)))) پس زهی خیال باطل ... جرئت دارین یه قدم بیایین جلو ببینین چجوری مث گرگ میوفتیم به جونتون