+اگه هیچ وقت عوض نشم چی ؟ اگه دیگه حالم خوب نشه چی ؟ اگه این گردابی که داری منو توی خودش میکشه ، هیچ وقت متوقف نشه و تمام منو بخوره ، چی ؟ من خیلی میترسم .

میفهمم، منم بعضی وقتا میترسم و حق داری ولی خب فکر میکنم که درست میشه. حتی الان هم قطعا نقطه های روشنی داری که الان متوجهش نیستی، دوسال دیگه که به عقب برگردی و خاطراتش رو مرور کنی تازه میفهمی.

+میترسم مسیری که تصمیم دارم برم اشتباه باشه و پشیمون بشم.. و میترسم از اون موقع که پشیمون بشم.. از اینکه اون موقع ممکنه چه بلایی سرم بیاد..

منم خیلی میترسیدم، هنوزم بعضی وقتا میترسم ولی واقعا اشکالی نداره. هر چقدرم اشتباه بری میشه برگشت و این خیلی جالبه. همیشه آدمهایی که بعد سالیان سال یهو همه چیز رو ول میکنن برام خیلی جالب بودن. انگار اون شجاعتشون بهم حس خوبی میداد و میده.

و بنظرت چرا ادما وقتی میفهمن مسیرشون اشتباهه برنمیگردن؟ چون عادت کردن و از تغییر میترسن. بنظرم عادت کردن به وضع موجود از همش ترسناک تره.

+قبول نشدنم تو کنکور...

وقتی یکی اینو سال کنکورم بهم میگفت جیغ میزدم سرش ولی واقعا با کنکور قبول نشدن زندگی هیچکسی تموم نمیشه. انقدر راه های جدید جلوت باز میشه. بعدشم قبول شدن راحت تر از حد تصورته و نکته ی بعدی اینکه کلی از دوستام پشت کنکور موندن و همشون زنده و خوشحالن☝️🏻

+راهی که انتخاب کردم اشتباه از آب در نیاد و فقط به خودم زحمت اضافی نداده باشم:)

خیلی رویایی و اکلیلیه اگر بگم خب بجاش کلی درس جدید گرفتی ازش؟ (اره خیلی رویاییه ولی این نگاهم داشته باش)

کلا من خیلی به درس گرفتن اعتقاد دارم. هر اتفاقی توی زندگیم میفته خیلی بهش فکر میکنم که چرا؟ قرار بوده چی از این مسیر و این اتفاق یاد بگیرم؟

+رها شدن

راستشو بخوای من خودم رو قانع کردم که توی هر دوستی و هر ارتباطی که وارد بشم، در نهایت یه روزی به یه شکلی تموم میشه و ممکنه یکی از اون شکل ها رها شدن باشه. میفهمم که چقدر درد داره، کم تجربش نکردم ولی خب هی میگم از همینی که الان هست و داری استفاده کن و نزار بخاطر ترست، همین لحظات هم از دست بدی.