*مدرسۀ میناب میزبان زائران راهیان نور می‌شود* 🔹با تصویب شورای سیاست‌گذاری راهیان نور، مدرسۀ شجرۀ طیبۀ میناب به‌عنوان یادمان دفاع مقدس ثبت و به فهرست مقاصد کاروان‌های راهیان نور کشور افزوده شد. 💡 سید علیرضا آل‌داود @aledavood 👈 عضو شوید

نفرین مردم کوفه توسط امیرالمومنین علی علیه السلام 💡 سید علیرضا آل‌داود @aledavood 👈 عضو شوید

نفرین مردم کوفه توسط امیرالمومنین علی علیه السلام 💡 سید علیرضا آل‌داود @aledavood 👈 عضو شوید

بخشی از نامه امیرالمومنین علی علیه السلام به مردم کوفه که برای امروز ما نیز درس‌های بسیاری دارد منبع: کتاب الغارات 💡 سید علیرضا آل‌داود @aledavood 👈 عضو شوید

بخشی از نامه امیرالمومنین علی علیه السلام به مردم کوفه که برای امروز ما نیز درس‌های بسیاری دارد منبع: کتاب الغارات 💡 سید علیرضا آل‌داود @aledavood 👈 عضو شوید

سید علیرضا آل‌داود در برنامه جنگ تحمیلی سوم شبکه خبر: حضور مردم؛ سوخت موشک‌ها و جوهر مذاکرات عدم تعادل روانی ترامپ قمارباز منتج به این رفتارهای متناقض شده است. بسیاری از تحلیلگران داخلی و خارجی با توجه به رفتارهای ترامپ می‌گویند باید مراقب تله آتش بس در شرایط کنونی باشیم. نکته بسیار مهم اینست که در خود آمریکا سناتورهای برجسته ای نظیر کریس مورفی می‌گویند که پیش از آغاز این جنگ، تنگه هرمز باز بود و با این جنگ تنگه بسته شد. زبان مذاکره در شرایط فعلی باید زبانی باشد که آمریکا و ترامپ می‌فهمند؛ یعنی زبان زور، موشک و تهدید در برابر تهدید یک به صد... حضور همزمان مردم در خیابان و موشک‌ها در میادین نشان می دهد که میدان و خیابان پشت دیپلماسی است. حضور مردم در خیابان سوخت موشک‌ها و جوهر خودکار دیپلمات‌های ماست. فردی مثل جعفری ساکس از داخل آمریکا پس از توییت آتش بس ترامپ می گوید که باید مراقب تزویر و فریب آمریکا باشیم. چشمان تیزبین مردم بصیر ما در حال رصد رفتار مذاکره کنندگان است. خواسته‌ و مطالبه‌ی مردم اینست که شروط کشور در مذاکرات احتمالی آینده به طور کامل رعایت شود. 💡 سید علیرضا آل‌داود 🇮🇷 جنگ شناختی | سواد رسانه‌ای 👇 @aledavood 👈 عضو شوید

فرمول مذاکره با دشمن! یک فرمول ساده الهی و حتی در تاریخ وجود دارد: مذاکره با دشمن(یهود و نصاری) خلاف رضایت قلبی ولی خدا به نتیجه نمی‌رسد که هیچ! بلکه تبدیل به خسارت محض و تف سر بالا می‌شود. دلیل؛ تجربه. #تفاهم #منتظریم

«به کلی سرّی» ترین چیزی که افشا شد «به کلی سرّی» ترین چیزی که این روزها توسط "صاحب سِرّ" و خطاب به مردم مبعوث، افشا شد این بود:《بنده علی الاصول نظر دیگری داشتم》. بقیه مطالب فرع ماجراست.

خیابان؛ سپر شناختی انقلاب و رهبری در شرایطی که تحولات دیپلماتیک با نوسان در تعهدپذیری طرف‌های خارجی و آتش‌بس‌های شکننده همراه است، جنگ شناختی به‌عنوان لایه‌ای پنهان اما تعیین‌کننده، به میدان اصلی تقابل روایت‌ها و مدیریت ادراکات تبدیل شده است. در چنین فضایی، ثبات ظاهری تفاهم‌ها و توافق‌ها لزوماً به معنای آرامش شناختی نیست؛ بلکه هر طرف تلاش می‌کند با بهره‌گیری از ابزارهای رسانه‌ای، روانی و شبکه‌ای، روایت مطلوب خود را در ذهنیت عمومی داخلی و بین‌المللی تثبیت کند. در این بستر، مدیریت شناختی از یک کنش واکنشی صرف، به یک راهبرد پیش‌دستانه و ساختاری ارتقا می‌یابد که پایداری آن به عمق درک از پویایی‌های ذهنی جامعه وابسته است. حضور آگاهانه و سازمان‌یافته مردم در میادین و خیابان‌ها، فراتر از یک نمود عینی، به‌عنوان یک مؤلفه راهبردی در معماری دفاع شناختی عمل می‌کند. این حضور، با تولید تصاویر زنده و روایت‌های خودجوش، شبکه‌های روایی دشمن را در برهه‌های حساس خنثی ساخته و مشروعیت اجتماعی نهادهای کلان و گفتمان انقلابی را در ذهنیت عمومی بازتولید می‌کند. در جنگ شناختی، «دیدن شدن» به اندازه «شنیده شدن» اهمیت دارد و حضور میدانی مردم، حلقه اتصال بین اراده سیاسی و بافت اجتماعی را در برابر عملیات تأثیرگذاری خارجی مستحکم می‌سازد و از گسست ادراکی جلوگیری می‌کند. با این حال، ساده‌انگاری ماهیت چندلایه جنگ شناختی توسط برخی نهادهای تصمیم‌گیر، می‌تواند به تضعیف تاب‌آوری راهبردی منجر شود. تقلیل این پدیده به صرفاً یک کارکرد تبلیغاتی، یا نادیده گرفتن پیچیدگی‌های ادراکی، اعتماد اجتماعی و الگوهای تعاملی شبکه‌های نوین، موجب می‌شود سیاست‌گذاری‌ها فاقد عمق لازم برای مقابله با عملیات روانی بلندمدت باشند. جنگ شناختی نیازمند درک این واقعیت است که ذهنیت عمومی تنها با دستور یا اطلاع‌رسانی یک‌سویه شکل نمی‌گیرد، بلکه در بستر مشارکت، شفافیت و روایت‌سازی مشترک قوام می‌یابد و هرگونه نگاه تقلیل‌گرایانه، حفره‌های شناختی جدیدی ایجاد می‌کند. در دوران ابهامات دیپلماتیک و تعهدپذیری محدود طرف‌های مذاکره‌کننده، حضور مردمی در فضای عمومی می‌تواند به‌عنوان سپری شناختی عمل کند که از القای انزوا، تردید یا شکاف روایی جلوگیری می‌نماید. این حضور، وقتی با انسجام، پرهیز از شعارزدگی و تکیه بر اصالت انقلابی همراه باشد، سیگنال‌های قدرتمندی به سطح بین‌المللی مخابره می‌کند و در عین حال، شکاف میان نهادها و شهروندان را ترمیم می‌سازد. در جنگ شناختی، پایداری روایت داخلی همواره وابسته به تداوم حضور اجتماعی و اصالت تعاملات میدانی است که خود، بستر بازدارندگی غیرنظامی را فراهم می‌آورد. بنابراین، راهبرد مؤثر در این عرصه مستلزم گذار از نگرش‌های سطحی به سمت طراحی اکوسیستم‌های شناختی تاب‌آور است. این امر با به رسمیت شناختن نقش محوری مشارکت مردمی در صیانت از ثبات روایی، تلفیق ظرفیت‌های داخلی با برنامه‌های راهبردی ارتباطی و پرهیز از واکنش‌های هیجانی به عملیات روانی محقق می‌شود. در شرایطی که تعهدات بین‌المللی نوسان دارد، تنها با درک عمیق از پویایی‌های شناختی، اعتماد به سرمایه اجتماعی و پرهیز از ساده‌انگاری‌های سیاست‌گذارانه می‌توان میدان روایت‌ها را به نفع منافع ملی و انسجام داخلی مدیریت کرد. 💡 سید علیرضا آل‌داود @aledavood 👈 عضو شوید

اتحاد ملی در برابر کودتا امام شهید انقلاب در آخرین سخنرانی خود فرمودند: من امروز درباره‌ی دو موضوع میخواهم صحبت کنم؛ یکی درباره‌ی این فتنه‌ای که در حدود یک ماه، چهل روز قبل اتّفاق افتاد؛ درباره‌ی این باید صحبت کرد، درباره‌ی این باید تحلیل کرد. من البتّه چند روز قبل از این در این زمینه یک صحبتی کردم، امروز هم مختصر صحبت میکنم؛ لکن کسانی که اهل تحلیلند، اهل فکرند، باید کار کنند. یک صحبت دیگر هم درباره‌ی آمریکا، این نظامِ درواقع روبه‌زوال، این امپراتوریِ روبه‌سقوط، چند جمله‌ای صحبت خواهم کرد. امّا راجع به این فتنه، من در یک کلمه به شما بگویم: عزیزان من! آنچه اتّفاق افتاد، یک «کودتا» بود که شکست خورد. این‌جور نبود که فرض کنیم یک عدّه جوان یا غیر جوان در یک جایی عصبانی شدند، حرکتی کردند، اقدامی کردند، اعتراضی کردند یا اغتشاشی کردند؛ نه، بیش از این حرفها بود؛ کودتا بود، منتها این کودتا زیر پای ملّت ایران له شد. به طور خلاصه قضیّه این‌جوری است: دستگاه‌های اطّلاعاتی و جاسوسیِ دو کشورِ آمریکا و فلسطین اشغالی، یعنی همین رژیم صهیونیِ باطل، به کمک دستگاه‌های اطّلاعاتی بعضی از کشورهای دیگر ــ که بعضی از آن کشورها را هم ما می‌شناسیم ــ در طول زمان گشته‌اند یک تعدادی افراد شرور یا دارای زمینه‌های شرارت را در کشورمان پیدا کرده‌اند، اینها را برده‌اند، به آنها پول داده‌اند، اسلحه داده‌اند، آموزشِ خرابکاری داده‌اند،‌ آموزشِ ورود در مراکز نظامی یا مراکز دولتی داده‌اند، و فرستاده‌اند به ایران، منتظر برای یک فرصت، که هر گاه یک فرصتی پیدا شد، اینها کار خودشان را شروع کنند. کار آنها هم عبارت است از اینکه یک عدّه مخاطبِ ساده‌دل را ــ یا جوان یا غیر جوان را ــ تحت تأثیر قرار بدهند،‌ عصبانی کنند و آنها را وادار کنند به ورود در میدانهای سخت. این فرصت برایشان پیش آمد؛ در حدود یک ماه و نیم قبل وارد میدان شدند و این جوانهای ساده‌دل و بی‌تجربه را جلو انداختند؛ به کجا؟ به [سوی] مراکز حسّاس: مراکز نظامی، مراکز زیربنائی،‌ مراکز انبارهای بنزین،‌ مراکز حسّاس نظامی و دولتی. اینها را آنجا [جلو] انداختند و خودشان هم با سلاحهای مختلف ــ سلاح کمری، سلاح شخصی،‌ تفنگ، نارنجک و غیرذلک ــ وارد میدان شدند و سیاستشان این بود که حرکت، حرکت خشن و بی‌ملاحظه باشد؛ مثل حرکت داعش. تصمیم گرفتند که خشن عمل کنند؛ لذا انسانِ زنده را آتش میزنند، بچّه‌ را در بغل پدرش میکُشند؛ کارهای خشن میکنند. و متأسّفانه یک عدّه‌ای از هم‌میهنان ما به خاطر حرکت اینها به دیار باقی رفتند و جان باختند. هدف چه بود؟ هدف این بود که پایه‌های نظام را سست کنند، متزلزل کنند، مراکز حسّاس را بگیرند، صداوسیما را بگیرند و از این قبیل؛ این کاری بود که اینها میخواستند بکنند. نیروهای انتظامی، بسیج، سپاه و تعداد زیادی جوان که نه جزو بسیج بودند، نه جزو سپاه بودند، در مقابل اینها قرار گرفتند. بعضی با دست خالی با اینها برخورد کردند، بعضی هم شهید شدند؛ لکن در نهایت چه شد؟ در نهایت، دشمن چه قبول بکند، چه قبول نکند، این کودتایی که با این‌همه زحمت، با این‌همه خرج، با این‌همه پیش‌بینی، آن را در داخل کشور فراهم کرده بودند، به خاک نشست و شکست خورد و ساقط شد. این اتّفاقی بوده که افتاده. قضیّه، قضیّه‌ی مهمّی است، قضیّه‌ی‌ کوچکی نیست. خب آنچه پیش آمد، شکست دشمن و پیروزی ملّت ایران بود؛ این، معلوم و مشخّص است. بعد هم که آن راه‌پیمایی عجیب بیست‌ودوّم دی و بعد هم بیست‌ودوّم بهمن که واقعاً آیت الهی بود این حرکت عظیم و متراکم مردم. این [یک] سیاست. سیاستهای بعدی هم هست.‌ بنده نمیخواهم به طور قاطع بگویم، لکن میخواهم بگویم ملّت ایران که توانسته از بدخواهی دشمن و‌ توطئه‌ی دشمن این‌جور پیروز بیرون بیاید، این پیروزی را باید حفظ کند که آن هم با آمادگی است، با هوشیاری است، با اتّحاد ملّی است. ۱۴۰۵/۱۱/۲۸ 💡 سید علیرضا آل‌داود @aledavood 👈 عضو شوید

ماجرای آن گهواره که باید یک روز پسش بگیریم باشد برای بعد امشب برای لالایی های خیس یک مادر باید دق کنیم. #دل_رباب