نقش مردم در نتیجه این درگیری بسیار مهمه. در نهایت، این مردم هستند که انتخاب می‌کنند و ترامپ و نتانیاهو باید بیشتر از موشک‌ها و جنگنده‌های ایران، از ملت‌ش بترسد.

پهلوی‌چی ها تازه کم‌کم دارن به حقیری و اصل رضا پهلوی پی می‌برن و این خیلی قشنگه برای تماشا =)))) چیزی که دو ماهه داریم بهشون می‌گیم و اینا تا با چشم خودشون ندیدند باور نکردن.

به سه تا نظامی آمریکایی کشته شده گفت قهرمان و به کشته های دی‌ماه گفت هزینه‌های انقلاب ؛))))

#ناشناس با همکلاسیم صحبت میکردم و میگفتم موافق پهلوی و دخالت خارجی نیستم.اگر کسی فراخوان میده و قرار بر اعتراضی هست رهبر اون اعتراض باید جلوتر از مردم توی اون صف قدم برداره.جواب چی بود؟اگه بیاد اینجا ترور میشه!خب مگه خونش از جوونای ما رنگین تره؟اگه انقلابی قراره اتفاق بیفته و انقدر بهش ایمان داره حتی با مرگ رهبرش هم اون عقیده و اون قیام از بین نمیره.بدست پهلوی نه به دست نسل ما هم نه ولی به دست فرزندانمون توی زمانی که باید قطعا تغییری درست و حسابی رخ میده.واقعا رضا پهلوی رو که هزاران جوان هم وطن رو سپر بلای خودش کرده رو نمیتونم بپذیرم.خب ازادی به چه قیمتی؟اصلا این اسمش ازادیه؟چه فرقی با الان داره؟چه کسی بهتر از هم وطنان من و هم سنای من که زیر بمب و موشک و گلوله و ستم و بدبختی بودن میتونه این ایرانو اباد کنه؟دیگه یعنی چی که بدون دخالت خارجی تغییر رخ نمیده؟ما که مرگ هم وطن رو توی جنگ و هم توی اعتراضات دیدیم چرا نتونیم؟الان وقت وطن فروشی نیست دست از گول زدن خودتون با پهلوی بردارید که هیچیش بهتر از نظام الان نیست.خودمون باید دست به کار بشیم.در زمان درست با عقیده درست

خیلی درسته همواره گفتم و بازم می‌گم، اگر دلیلتون برای دخالت خارجی اینه که مردم انگیزه و انرژی کافی برای ایجاد انقلاب از بطن و ریشه جامعه را ندارند، پس این جامعه آمادگی تغییر و انقلاب را ندارد. باید صبر کرد تا زمان درست.

این صحبت‌ها الان خیلی نسبت به قبل کم اهمیت‌تر است، چراکه ایران و ایرانی باید از این جنگ عبور کند با حفظ ساختار تا بتوان بعدا به فکر تغییرش بود.

----------------------

این روزها خیلی احساس عجیبی دارم. شنبه شب که تهران رو ترک می‌کردم برای خودم نوشتم «خداحافظ تهران عزیزم، به امید دیدار» حال اما خواندم ونک و ده ونک، جامی و جمهوری، ولیعصر و فلسطین، همه زیر رگبار موشک‌ها رفتند؛ و معلوم نیست چه خاطراتی را با خود خراب کردند. تهران من، شهر زنده و پر از آرزو و امیدِ من. با تو چه کردند؟ تاب بیاور این نبرد آخر است.

----------------------

#ناشناس https://eitaa.com/alefeazadi/373 من طرفدار پهلوی نیستم ولی اینجا یک تناقض به وجود میاد،پس چرا دوره انقلاب ۵۷ جوان های مردم رو شیر کردن ریختن تو خیابون؟ چه فرقی کرده الان با اون موقع؟ اون سال خمینی تو اون سر دنیا بود الان رضا پهلوی اون سر دنیا چه تفاوتی کرده؟

اگر درباره‌ی تاریخ معاصر و انقلاب ۵۷ خوانده باشید می‌دانید که خمینی با سخنرانی‌های بی‌ترس و سانسورش مردم بسیاری رو جذب خود کرد، در خود قم، در میادین. نه در کشور بیگانه پشت شیشه‌های ضدگلوله! نکته دوم، خمینی چرا اون‌سر دنیا بود؟ چون تبعید شده بود بخاطر حرکاتش در بطن جامعه =)

ممکنه گفتن این حرف دوباره کلی فحش و حمله به‌دنبال داشته باشه، ولی واقعیت رو نمی‌ش نادیده گرفت. هر کسی که تاریخ انقلاب ۵۷ و روند فعالیت خمینی و اطرافیانش رو جدی مطالعه کرده باشه، با یه مقایسه ساده می‌فهمه فاصله اپوزیسیون امروز جمهوری اسلامی با اون مدل کنش سیاسی چقدر عمیقه. خمینی سال‌ها قبل از به ثمر رسیدن انقلاب کار تشکیلاتی کرد، شبکه ساخت، نیرو تربیت کرد و آدم‌ها رو بر اساس توانایی‌شون سازمان داد؛ یکی دنبال تهیه سلاح بود، یکی آموزش چریکی می‌داد، یکی کار فرهنگی و تبلیغاتی می‌کرد، یکی مأمور ارتباط‌گیری و متحد کردن جریان‌ها و اقشار مختلف سیاسی و فکری بود و خودش هم به‌عنوان رهبر، دائم در متن ماجرا حضور داشت، سخنرانی می‌کرد، خط می‌داد و هزینه می‌داد. حالا این تصویر رو بذاریم کنار وضعیت فعلی اپوزیسیون؛ رضا پهلوی که خیلی‌ها با شور و تعصب ازش به‌عنوان رهبر نام می‌برن، عملاً چه کار مشخص و مؤثری انجام داده؟ نه شبکه‌ای ساخته، نه سازمانی شکل داده، نه برنامه عملی جدی‌ای رو جلو برده. حتی در مقاطع حساس هم حاضر نشد از رفاه و برنامه‌های شخصی خودش بگذره؛ تعطیلات کریسمسش تموم شد، بعد تازه چند موضع‌گیری از راه دور شروع شد که نهایتش چند توییت و بیانیه بود. اگر قراره واقع‌بینانه نگاه کنیم، از نظر کار میدانی، سازمان‌دهی، حضور عملی و هزینه دادن، این اپوزیسیون فعلی به گرد پای مدلی که انقلاب ۵۷ رو جلو برد نمی‌رسه. این نه دفاع از خمینیه و نه تأیید نتایج اون انقلاب؛ فقط مقایسه‌ایه بین ادعا و واقعیت.