از همان روز اولی که این کانال را راه انداختم، هدفم یک چیز بوده: نشان دادن اینکه راه سومی هم وجود دارد. راهی که نه در هیاهوی دو قطبیهای خستهکننده گم میشود و نه در منطق حذف و نفرت. راهی که آقای محسن چاوشی از آن به عنوان راهِ وسط یاد میکند؛ راهی که سعی میکند پیش از آنکه طرف کسی را بگیرد، طرف عقل، انسانیت و آزادی را بگیرد.
در تمام این مدت تلاش من همین بوده؛ دفاع از تفکری که هر دو جبهه اغلب نادیدهاش میگرفتند یا راحت از کنارش رد میشدند. برای همین هم طبیعی است که از هر دو طرف فحش و ناسزا شنیده باشم و هنوز هم میشنوم. وقتی نمیخواهی در یکی از دو صف آماده بایستی، وقتی حاضر نیستی فقط به خاطر تعلق به یک جبهه چشمهایت را روی خطاهایش ببندی، باید هم انتظار این واکنشها را داشته باشی. این هزینهای است که کسی که به استقلال فکر و قضاوت پایبند است، میپردازد.
اما یک نکته را خیلی صریح بگویم: اگر اینجا فضایی برای گفتگو باز شده، دقیقاً به این دلیل است که قرار نبوده همان چرخه سانسور و حذف دوباره تکرار شود. هیچ دلیلی ندارد من جایی را برای حرف زدن باز کنم و بعد خودم همان کاری را بکنم که سالها از آن انتقاد کردهایم؛ یعنی سانسور کردن، گلچین کردن حرفها، نادیده گرفتن آدمها یا پیچاندن حرف دیگران. اگر قرار بود چنین کاری کنم، اساساً فلسفه وجودی این فضا زیر سؤال میرفت.
در اینجا قرار بوده آدمها حرف بزنند؛ حتی اگر با من مخالف باشند. قرار بوده گفتگو شکل بگیرد؛ حتی اگر نتیجهاش این باشد که هیچکس دیگری را قانع نکند. چون آزادی اندیشه دقیقاً از همین جا شروع میشود: از حقِ شنیده شدن، نه فقط حقِ موافقت شنیدن.
البته من هم انسانم و مثل هر انسان دیگری ممکن است خطا کنم. اگر جایی واقعاً دیدید که اشتباهی رخ داده، آن را میشود به حساب خطای انسانی گذاشت، نه یک پروژه برای سانسور یا حذف. هیچکس بینقص نیست. اما چیزی که هیچوقت نباید در آن تردید کنید این است که نیت و جهت من کجا بوده و هست.
من طرف آزادیام. طرف جایی که در آن کودکان دبستانی کشته نمیشوند. طرف جایی که در آن انسانها فقط به خاطر اینکه متفاوت از ما فکر میکنند، دشمن محسوب نمیشوند. طرف جایی که اختلاف نظر بهانهای برای حذف و نفرت نمیشود، بلکه فرصتی برای فهمیدن بیشتر است.
اگر کسی با این مسیر موافق نباشد، حق دارد مخالفت کند. اما حداقل انصاف این است که تلاش کسی که سعی کرده فضایی برای فکر کردن بیرون از دوگانههای مسلط ایجاد کند، به سانسور و پنهانکاری متهم نشود. من تا امروز همان راهی را رفتهام که از اول گفته بودم؛ راهی سختتر، پرهزینهتر و کمطرفدارتر، اما صادقانهتر: راهی که در آن انسان بودن و آزادی اندیشه از هر جبهه و برچسبی مهمتر است.
الفِ آزادی.
#ناشناس علت اینکه یسری پیاما رو نمیذارید چیه ؟
قبل از هر چیز یک نکته را روشن کنم؛ من هیچوقت خودم را در جایگاهی ندیدهام که حرف کسی را سانسور کنم یا عمداً آن را بپیچانم. حداقل چیزی که همیشه سعی کردهام رعایت کنم این بوده که حرفها همانطور که گفته میشوند دیده شوند، نه آنطور که به نفع من باشد. اگر پیامی منتشر نشده، لزوماً به معنی سانسور یا پنهانکاری نیست؛ گاهی دلایل سادهتری هم وجود دارد.
من اگر قرار بود مثل همان کسانی رفتار کنم که مدام از آنها انتقاد میکنم، اصلاً دلیلی نداشت این فضا را باز بگذارم یا اصلاً وارد گفتگو شوم.
میشود با هم اختلاف نظر داشت، میشود نقد کرد، حتی میشود تند هم حرف زد؛ اما من حداقل تلاش کردهام حرف کسی را تحریف نکنم و سانسور نکنم. اینکه هر اتفاقی فوراً به بدترین نیتها نسبت داده شود، نه کمکی به گفتگو میکند و نه چیزی را روشنتر.
شما حق دارید گله کنید که چرا پیامتان را در کانال نذاشتم ولی چیزی که درنظر نمیگیرید انرژی و توان منه. وقتی بحثی در کانال میشه من دهها پیام دریافت میکنم که مجبور میشم پیامهای مشابه رو یکی به عنوان نماینده اون جمع انتخاب کنم، نمیتونم تکتک بذارم و پاسخ بدم. همیشه هم بابتش عذرخواستم که نمیتونم همهی پیامها را منحصرا پاسخ بدم.
ولی بدونید اگر پیام شما رو نذاشتم یا بحث تمام شده بوده یا من پیام مشابه پیام شما رو جواب داده بودم. هیچ قصدی مبنی بر سانسور وجود نداشته و ندارد.
اینم بگم اگر از مخالفین نظر خودم یک پیام نمیگذارم از موافقینم بدونید اصلا نمیذارم چون خودم نماینده اون تفکر هستم و کافیه! پس لطفا قبل اینکه بر تخت قضاوت بنشینید یک لحظه جای من خودتون رو تصور کنید.
#ناشناس
وسط بودن همیشه همینه. با این که تو همیشه هوای هر دو طرف رو موقع گرفتن حقشون داری، پیش هر دو طرف منفوری.
الفِ آزادی.
#ناشناس وسط بودن همیشه همینه. با این که تو همیشه هوای هر دو طرف رو موقع گرفتن حقشون داری، پیش هر دو
وسط بودن برای من به معنی بیموضع بودن یا خوشامد گفتن به همه نیست. برای من یعنی طرف اصول ایستادن؛ طرف آزادی، طرف انسانیت و طرف حق. یعنی اگر حقی از کسی ضایع شود، مهم نیست آن فرد در کدام جبهه قرار دارد.
ممکن است این مسیر باعث شود که پیش خیلیها محبوب نباشم، اما ترجیح میدهم به جای محبوب بودن در یک جبهه، حداقل با وجدان خودم صادق باشم. چون اگر قرار باشد برای پذیرفته شدن در یک گروه، چشمم را روی خطاهای همان گروه ببندم، دیگر آن چیزی که از آن دفاع میکنم آزادی اندیشه نیست، فقط تعصب است.
پس اگر قرار است هزینه این مسیر این باشد که گاهی از هر دو طرف مورد انتقاد قرار بگیرم، این هزینهای است که از اول هم میدانستم وجود دارد و با آگاهی پذیرفتهام.
#ناشناس
خیلی مایلم باهات زیاد صحبت کنم،تو خودتو به عنوان یه فرد مذهبی میشناسی یا اصلا اسلام را قبول داری؟برای این میگم که راجب اینم تبادل نظر کنیم. بنظر که دین از سیاست جدانشدنیه،چون دین راجب سیاست هم حرف زده یعنی وقتی یک دین توسط یک جامعه یا فرد قبول میشه باید تمامی ابعاد جامعه دینی باشه،دین روی تموم ابعاد زندگی اثر میزاره مثل این که حکومت حضرتعلی دینی بود و به دین وابسته بود و حالا بر اساس اون بیتالمال به صورت خاصی تقسیم میشد و...،حالا بنظرت اینطور نیست که آرمان و ایدئولوژی اصلی انقلاب ۵۷ و حرکت امامخمینی درست بود اما از یه سالی بود این از مسیر اصلی منحرف شد و حالا اسمش اسلامی ولی خب حرکتهای انجام شده توش واقعا زیاد مبتنی بر اسلام نیست و همین دین و اسلام را توی چشم جوانان نابود کرده و راجب این،گفتی با چاووشی موافقی یعنی حاضری بازم به جمهوری اسلامی فرصت بده؟نقصهای جمهوری اسلامی واقعا زیاده ولی باید قبول کرد که پیشرفتهایی هم داشته و بعد من با هر کس راجب این بحث میکنم که بخاطر جنگ نباید خوشحال باشه چون بعدش ممکنه همهچی بدتر شه میگه کسی که به نون شبش محتاجه فقط میخواد این حکومت بره براش فرقی نداره چی میشه یا میگه آمریکا که این حکومت را برداره مردم خودشون حکومت بعدی را انتخاب میکنن بنظرت جواب درست برای این افراد چیه؟ خیلی نظرات و حرفات برعکس بقیه منطقی و بیجهت بنظر میاد لطفا به پیامم توجه کن.
الفِ آزادی.
#ناشناس خیلی مایلم باهات زیاد صحبت کنم،تو خودتو به عنوان یه فرد مذهبی میشناسی یا اصلا اسلام را قبو
اول یه نکته رو روشن کنم؛ وارد سؤالهای شخصی و اعتقادی نمیشم، اینکه من مذهبی هستم یا نه یا دقیقاً چه باوری دارم موضوع بحث نیست. مهم خودِ حرفیه که درباره کشور و آیندهاش میزنیم.
اما درباره اصل حرفت: واقعیت اینه که تقریباً هیچ انقلابی در تاریخ دقیقاً همونجوری که با آرمانهاش شروع شده ادامه پیدا نکرده. خیلی وقتها مسیرش عوض شده، خطا داشته یا از هدف اولیه فاصله گرفته. این فقط مختص ایران هم نیست؛ تو خیلی از کشورها بعد از انقلاب همین اتفاق افتاده.
در مورد جمهوری اسلامی هم اگر منصف باشیم، هم مشکلات جدی داشته هم بعضی پیشرفتها. ولی مسئلهای که خیلیها بهش توجه نمیکنن اینه که «بد بودن یک حکومت» لزوماً به این معنی نیست که هر اتفاقی برای رفتنش خوبه. خیلیها از سر فشار اقتصادی یا خستگی میگن «هر چی بشه فقط این بره»، اما تاریخ نشون داده سقوط ناگهانی حکومتها خیلی وقتها اوضاع رو بدتر کرده؛ جنگ داخلی، بیثباتی، یا وابستگی به قدرتهای خارجی.
برای همین خوشحال شدن از جنگ یا دخالت خارجی بیشتر شبیه یه واکنش احساسیه تا یه راهحل واقعی. کشور مثل خونه آدمه؛ وقتی از وضعیت خونه ناراضی باشی، منطقی نیست بگی «یکی بیاد کل خونه رو خراب کنه بعد ببینیم چی میشه». خراب کردن آسونه، ساختن خیلی سختتره.
جواب منطقی به اونایی که میگن «آمریکا بیاد حکومت رو برداره بعد مردم انتخاب میکنن» هم اینه که معمولاً وقتی یک قدرت خارجی وارد ماجرا میشه، اولویت اصلیش منافع خودشه نه آزادی و رفاه مردم اون کشور. تاریخ منطقه پر از مثالشه.
خلاصه اینکه هم باید مشکلات و اشتباهات حکومت رو جدی نقد کرد، هم نباید سادهلوحانه فکر کرد جنگ یا دخالت خارجی قراره معجزه کنه. آیندهی بهتر معمولاً از مسیر عقلانیت، اصلاح و مسئولیتپذیری جمعی میاد، نه از دل آشوب.
اینکه هم میگی به جمهوری اسلامی فرصت و اینها هم خیلی مشخصه، ترجیح میدم به این یه فرصت بدم تا اینکه بذارم آمریکا وارد خونم بشه.
هدایت شده از اخبار سوریه
اما یک خبر دیگر که باید به آن بپردازیم تضاد میان تلاشهای دولت آمریکا برای پایین نگه داشتن بهای جهانی نفت و بیاعتمادی بازار به رفتار آمریکا است. قراری که بازار در طول ۷۲ ساعت گذشته به دلیل دروغها و بازیهای تبلیغاتی مقامات آمریکایی نفت را از ۱۲۰ دلار تا ۹۰ دلار هم پایین آورد، با وجود اقدام آمریکا برای آزادسازی ذخایر استراتژیک نفت خود به میزان ۱۷۰ میلیون بشکه جهت مدیریت قیمتها، اما واکنش بازار بسیار شفاف و جالب بوده است.
برخی از دوستان من که در حوزه مسائل مالی و انرژی کار میکنند تاکید دارند که تا ۲۴ ماه مارس (یک هفته پیش از سفر ترامپ به چین) اگر وضعیت تنگی هرمز و کنترل بازار انرژی توسط ایران به همین شکل ادامه پیدا کند، شاهد فروپاشی کامل و نهایی تمام بازارها در سطح جهان خواهیم بود. در حالی که انتقال بزرگ پول از دبی به شرق آسیا در جریان است، دست و پا زدنهای ترامپ نتوانست نفت را زیر ۹۰ دلار نگه دارد.
🇮🇷@SyrianKhabar