کاشکی مثل بقیه می تونستم یک قرصی کوفت کنم این سردرد من رو ول کنه ولی خب بویی از آدمیزادی نبردم

کاش یکی پیدا شود و زمزمه کند: آرام باش عزیز من آرام باش. حکایت دریاست زندگی، گاهی درخشش آفتاب، برق و بوی نمک، ترشح شادمانی، گاهی هم فرو می‌رویم، چشم‌های‌مان را می‌بندیم، همه جا تاریکی است. آرام باش عزیز من آرام باش دوباره سر از آب بیرون می‌آوریم و تلالو آفتاب را می‌بینیم زیر بوته‌ای از برف که این دفعه درست از جایی که تو دوست داری طالع می شود...

و چه چیزی به انسان هویت می‌دهد؟

احساس میکنم زمین با تمام جاذبه‌ش داره می کشتم سمت خودش

اینکه تو چیزی رو نبینی دلیل بر عدم وجودش نیست:

میگه که پاشو شیطون بهت غلبه کرده

میگه سالی یکبار ماه رمضون میاد

ای صفای قلب زارم هرچه دارم از تو دارم ؛

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا الْمُرْتَضَى الْإِمَامِ التَّقِيِّ النَّقِيِ وَ حُجَّتِكَ عَلَى مَنْ فَوْقَ الْأَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ الثَّرَى الصِّدِّيقِ الشَّهِيدِ و صَلاَةً كَثِيرَةً تَامَّةً زَاكِيَةً مُتَوَاصِلَةً مُتَوَاتِرَةً مُتَرَادِفَةً كَأَفْضَلِ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ

اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فِيهِ رَحْمَةَ الْأَيْتَامِ، وَ إِطْعَامَ الطَّعَامِ، وَ إِفْشَاءَ السَّلامِ، وَ صُحْبَةَ الْكِرَامِ، بِطَوْلِكَ يَا مَلْجَأَ الْآمِلِينَ - دعای‌روزهشتم‌رمضان‌الکریم .

آیت‌الله‌مجتهدی‌تهرانی