آهای کوله صورتی. رفته‌ای پیش کاپشن صورتی؟ شما صورتی‌ها چقدر ما را جان به لب می‌کنیدها. بهم بگو ببینم وقت کرده بودی لقمه‌ای که مادرت توی کوله گذاشت را بخوری؟ شاید هم روزه بودی. مثلا روزه اولی. مامان وقتی ضعف می‌کردی و یک گوشه می‌افتادی دست می‌کشید روی موهایت. می‌گفت می‌خواهی روزه‌ات را باز کنی دردت به جانم؟ تو ولی می‌خواستی آدم بزرگ باشی و روزه‌ی کامل بگیری. راستی سر کدام درس بودی؟ شما هنوز تاریخ ندارید نه؟ تو می‌دانستی ما برای اینکه " الله" وسط این پرچم سه رنگ بماند، چقدر خون داده‌ایم؟ توی حیاط‌تان پرچم بود؟ هیچ‌وقت فکر می‌کردی آنقدر خوشبخت باشی که آن را بپیچند دور جسم بی‌جانت؟ ولی زود بود صورتی‌جانم. تو تاوان آن ترسوهای مجازی را دادی که می‌خواستند ترامپ‌شان بزند و زد و آن‌ها الان توی ترافیک جاده شمال گیر کرده‌اند. از این به بعد بیشتر گیر می‌کنند. به همه جا. به همه چیز. خون شماها زندگی‌شان را می‌گیرد. بعد این وطن نیست که نخ‌کش می‌شود، بلکه خودِ خودشانند. آن‌ها گیر می‌کنند اما تو رها شدی صورتی‌جانم. فقط مامان تنها مانده. او تا ابد سر سفره افطار دست به آن بامیه‌ها که دوست داشتی نمی‌زند. راستی لباس عیدت هم صورتی بود؟ ✍حفره

نمیتونم واقعا بفهمم چجوری بعضی ها الان خوشحال هستن

فکرشو بکن صبح مثل هر روز از خواب بیدار میشی سر مامانت غر میزنی که چرا باید صبح زود برم مدرسه ،مامانت می‌خنده و تغذیه رو توی کیفت میزاره، یا نه روزه اولی هستی و چند تا دونه خرما می‌زاره تو کیفت و تاکید می‌کنه اگه ضعف کردی روزت رو بشکنی و تو هم قبول میکنی؛ تو مدرسه دعا دعا میکنی زنگ بعدی معلمت املا نگیره، کی یکدفعه.... صدای انفجار و بعدش بوی دود و خون ... و باورت نمیشه که اونی که الان کنارت نشسته بود و داشت یواشکی حرف میزد، الان زیر آوار داره جون میده . به خودت میای میبینی که خونریزی زیادی داری، ولی دختر کوچولو ها کی میتونن اونقدر بلند توی اون وضع داد بزنن؟ و همون لحظس که دو تا بال فرشته ای روی شونه هات جا خوش میکنن و به آسمون میری...

یا نه

فک بکن یه مادری ،مثل هر روز بچه رو حاضر می‌کنی ببری مدرسه موقع پیاده شدن پیشونیش رو‌ می بوسی و میگی مراقب باشه،چندساعت بعد با صدای انفجار فقط غریزه مادرانت میگه بری دنبالش ولی خبری از دخترت نیست،بجاش کوله پشتی صورتیش خونی و خاکی یه روایت غمگین رو بازگو می‌کنه.....

اصلا با هیچی کاری ندارم ،این دختر های معصوم ،به دست همونایی کشته شدن که دم از زن زندگی آزادی میزدنا! این بچه ها مگه آدم حسابی بودن؟ فرمانده بودن؟ یا اون مدرسه مگه چی داشت؟

فقط میتونم بگم خدا خودش حسابتون رو برسه

هیچکس: اون فقط یه عکسه اون عکس:ــــــ

ایران تسلیت🖤

هنوزم باورم نمیشه کاش یکی بیاد بزنه تو گوشم بگه که دروغه

طرفداری سس خرسی،خوشحالین الان ؟ آخه نمی‌دونم چی بگم واقعا بدبختا الان گیرم هر کوفتی میگین درست باشع