بهم میگفتن خفت گیر

تنها دختر کلاس بودم و از همه بزرگتر

یه حرکت درست کرده بودیم، وقتی میومدن یه حالت احترام نظامی بهم میزاشتن

خیلی دعوا کردیم

ولی خب بازم دوست بودیم

وقتی یبار یه کلاس دیگه با من دعواشون شد اینا قهر کردن با من که باید میگفتی می‌رفتیم دعوا😂

ولی خب تموم شد دیگه

حالا خوب یا بد

اونی که بهم می‌گفت خفت گیر غایب بود

ناراحت شدیم

امروز ۱۸/۶/۱۴۰۵ کلاس رباتیکی که صرفا رفتم سر کلاس نشستم اولین بار که داداشم تنها نباشه، اما باعث شد خودم حسابی غرقش بشم تموم شد. با همه دردهاش،گریه هاش،دعواهاش،خنده هاش،رقابت هاش من دوستش داشتم ولی. با تمام بدی هاش. خوش می‌گذشت،کارهای عجیب غریب میکردیم چی از این بهتر؟ نمی‌دونم ترم پیشرفته چجوریه فضاش همینقدر باحاله؟ یا خیلی خشک و جدیه؟ نمی‌دونم میترسم از اینکه برم پیشرفته اما خب دیگه چاره ای نیست پس امروز همه اون بچه های کوچولو رو تو ذهنم ثبت میکنم و از اون کلاس میام بیرون برای همیشه؟ خدا رو چه دیدی ؟ شاید چندسال دیگه داشتیم می‌رفتیم مسابقات کشوری(آرزو بر جوانان عیب نیست) بعد داشتن اسم تیم رو می‌خوندن، یهو اسم اون چهارتا کله پوک رو هم شنیدم

اینو یادم رفت بگم من هیچوقت یادم نمیره این چهارتا مغز فندقی به من گفتن خفت گیر هیچوقت