بیتَوَجُهی وَ نادیدهگِرِفتَن پَس اَز اِبراز عَلاقه وَ تَوَجه هَمچون کُشتَن اِنسانی بیگُناه به ناحَق اَست ...
یه وَقتایی هَم هَست اِنقَدر دِلتَنگ میشی
که فَراموش میکُنی چه کاری باهات کَرده:)
هیچوَقت بِخاطِر اِحساساتِت عُذر خواهی نَکُن هیچکَس نمیتونه اِحساساتِشو کُنتُرُل کُنه خورشید بِخاطر خورشید بودَنش عُذر خواهی نمیکُنه بآرون هیچوَقت نِمیگه بِبَخشید که بآریدَم اِحساسات هَمیشه هَستَن:)
اِنقَدر دَرگیر به دَست آوردَن اون بودی که
یادِت رَفت خودِتو داری اَز دَست میدی!
آدَم کَسیو که دوست داره
فَراموش نمیکُنه...
فَقَط عادَت میکُنه به اینکه
دیگه نِمیتونه کِنارِش باشه...
مَننِمیدونَم چِجوریه که مَغزَم یادِش نِمیاد دو روزِ پیش چی خورده
وَلی ثآنیه به ثآنیه کِنارِ تو بودَنو یادِش میاد:)
دِل آدَم بَرایِ این حَجم اَز دِلتَنگی خِیلی کوچیکه
مِثلِ اونجایی که حَمید مُصَدّق میگه :
آنکه جآنم را سوخت
یاد می آرَد اَز این بَنده هَنوز ؟!