هَمه چیز دَر آخَرین آدَمی خُلاصه می‌شَوَد كِ دَ تنگنای شب به یاد می‌آورید ، قَلبِ شُما همانجاست.

فَرآموش میشَوی دَر اوَلین بَرفي کِه دَر مُرداد مآه بِبارَد .

زیبآتَر از چِشمان ِتو چَشمآنِ مَن بود وَقتي کِه تَصویرَت بَر آنها نَقش می‌بَست .

‌چشم ها حرف‌هایی نهفته دارند ،‌ پر از خنده‌هایی که می‌گریستند ، پر از تجربه‌های‌ تلخ ، چشم ها هرگز دروغ نمی‌گویند .

هَنوزَم دَر لَبخَندِش چیزي زیبآتَر از سِتآرهِ ها میبینَم

او گریه نميكرد ولي از صدايش باران اشک ميچکید !

‌ گم شده ام در میان تو .

آغوش تو وسیع‌ترین مکانِ کوچکِ دنیاست

فراموش میشی اگهِ وسط تابستون برف بیاد :)!

- آدما با رقم خوردن بعضی اتفاقات و در کوتاه ترین مدت و در طول کمتر از شبانه روز آدمِ دیگری میشوند :)! آدمی که کلی تفاوت با ورژنِ قبلیش داشته ، آدمی که مثلِ گذشته دیگه واسه رفت آدما زندگیش ناراحت نمیشه ، کمتر وابسته میشه ، انتظاری کمتری از آدما داره ، بیشتر حالش با خودش خوبه ، با اتفاقات کوچیک حالِش خوبه و برای شادیش دنبالِ دلیل بزرگی نیستش . * ولی دیگه اون ذوقِ قبلو نداره یعنی دلیلی برای داشتَنِ اون ذوقِ قدیمش نداره :)! * 🙂✨🤍

لبخندی کهِ به پهنایِ صورتِ او و به عمقِ قلبِ مَن :)! * تناسب قشنگ ولی نابرابریست :)! *