چطور من شدم شبیه کافکا؟ کافکا به هر حال نان و آبش را داشت، نامزدش را داشت، کتاب‌هایش را اگر می‌خواست چاپ می‌کردند. ولی مسلول بود و مُردنی! من برعکس، نه نان دارم، نه نامزد و بخصوص نه خواننده ، اما بدنم ۳۷ درجه حرارت دارد، جان سگ دارم، هزار و یک بلا سر خودم آورده‌ام و باز هم رو پا بند‌م! [صادق هدایت]

حقا که غمت از تو وفادار تر است.

نگاه کن، تو هیچ‌گاه پیش نرفتی؛ تو فرو رفتی. فروغ فرخزاد

« می‌سوختم و مرا نمی‌دیدی، امروز نگاه کن که دودم من » ابتهاج

من بر خلاف مسیحیان و کاتولیک‌ها معتقدم که زنده‌ها مرده‌اند و مرده‌ها زندگی میکنند. هاینریش بل

یک همدم با وفا ندیدم،جز غم.

شرح غم دل سوختگان، کار سخن نیست.

« اگر گوشه‌ی خلوتی پیدا کنم، آب همه‌ی دریاها را گریه خواهم کرد » [ عباس معروفی ]

« ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻫﻤﻪ ﯾﮏ ﺭﻭﺯﯼ ﻣﯽ‌ﻣﯿﺮﻧﺪ! ﻭ ﺻﺪ ﺳﺎﻝ ﮐﻪ ﺑﮕﺬﺭﺩ، ﺩﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻﮐﺲ ﺩﺭﺑﺎﺭهﯼ ﺍﯾﻦﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﺮﺩﻧﺪ ﺳﻮﺍﻝ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ، ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﻟﺖ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﯽ ﻭ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﻤﯿﺮﯼ! »

عمری چکش برداشتم و بر سر میخی که روی سنگ بود کوبیدم ، اکنون میفهمم که هم چکش خودم بودم هم میخ و هم سنگ _ کافکا

چگونه می‌شود به شاخهٔ شکسته فهماند که باد عذرخواهی کرده است. محمود درویش