🦋 شاه و تاریخ‌دان و خر 🖋️ شاه در میانه میدان ایستاده. همه می‌گویند «سایه خداست بر زمین». قدیم‌ترها می‌گفتند «فره ایزدی» در دستان شاه یا «همای سعادت» بر شانه اوست. خودش هم باور کرده که از مردم عادی (همان رعیت) جداست و سوا. هم خودش هم دیگران باور دارند «او» یکی‌ست و حاکم بر سرنوشت و مال و جان نفوس مملکت. 🔖 همین «نمای دور» زیبا و مقتدرانه‌ از «شاه» اما زمانی که ذره‌بین برداری و نزدیک بشی، به نمایی دیگر درخواهد آمد؛ «نمای نزدیک» اما به طرفه‌العینی از «اقتدار» دور شده به «حقارت» می‌رسه. ناگهان «شاه»ی رو می‌بینی که حلقه پیرامونیان در «هسته سخت قدرت»، کلافه و ذله‌اش کرده‌اند. دیگر از آن «اقتدار» و «قله‌نشینی» تاریخی شاهانه خبری نیست. 📚 برش زیر از کتاب «روزنامه خاطرات اعتمادالسلطنه»، روایت پاسخی‌ست که ناصرالدین شاه قاجار به اعتمادالسلطنه (صنیع‌الدوله) در پی سهم‌خواهی‌های پیاپی او و دیگر پیرامونیان دربار برای گرفتنِ خلعت و مرحمت و امتیاز و ... نوشته. اعتمادالسلطنه اصل پاسخ شاه رو روایت کرده: «از شما نوکر عاقل‌تر و قابلتر هیچکس را ندیده‌ام. اما آقا صنیع‌الدوله چه التفات و چه امتیاز است که بتو داده نشده است، دیروز بود که لقب جنابی به وزراء داده میشود به تو التفات شد. از نشان حمایل و غیره آنچه لازم بود داده شده است. دیگر هر ساعت و هر دقیقه نمیتوان یک امتیاز عمده بشماها بدهد. معلوم است خدمت کرده‌اید باندازۀ خودتان و بالاتر از آنهم امتیازات دیده‌اید. باز هم خواهید دید. لاکن این گله‌ها را بگذارید اقلا بسالی یکدفعه، شش‌ماه یکدفعه، سه‌ماه یکدفعه. شما ماهی ده مرتبه دلتنگی پیدا میکنید. وضع شماها را هیچ نمیفهمم چه چیز است؟ بخصوص عملۀ خلوت را. الحمدلله تو تاریخ‌دان و زبان‌دان و سیویلیزه هم هستی این‌طور هست. دیگران که خر هستند، نمیدانم چه حالت دارند». 💛 با تاریخ آشتی کنیم. عکس‌ها 👇 📍ناصرالدین شاه قاجار 📍محمدحسن خان اعتمادالسلطنه (صنیع‌الدوله) 📍مسعود میرزا ظل‌السلطان 📍کامران میرزا نایب‌السلطنه 📍مظفرالدین میرزا 📍میرزا علی‌اصغر خان اتابک (امین‌السلطان) 📍طرح سیاه‌قلم ناصرالدین شاه قاجار از محمدحسن خان اعتمادالسلطنه @Ancients

📚 محمدابراهیم باستانی پاریزی در کتاب «حماسه کویر» به شیوایی نوشته: «امان‌الله خان عامری در کرمان همیشه می‌گفت: زمین بخرید که هرگز ضرر نمی‌کنید، زیرا همه چیز را می‌شود از آمریکا وارد کرد جز زمین! بنده این حرف او را به صورت دیگری بازگو می‌کنم: همه چیز را می‌شود از خارج وارد کرد، جز شعر سعدی، و جز کلام آسمانی حافظ، و جز روحیه "ایرانی بودن"، و وطن را دوست داشتن، و با فرهنگ ایرانی بارآمدن. و این‌ها مراحلی است که تنها در زیر همین آسمان و در گوشه و کنار همین مملکت و در کنار جویبار همین دهات هزارساله امکان‌پذیر است». 🖋️ تاریخ همیشه بر این سرزمین و مردمان‌اش «سخت» گرفته. کم‌تر دوره‌ای از تاریخ ایران رو به یاد داریم که «آسان» گرفته باشه؛ از جغرافیا و اقلیم خشن گرفته تا پیرامونیان تندخو و متجاوز، از چند هزار سال پیش برای این سرزمین، یک تجربه رنج‌آور تاریخی ساخته‌اند. «رنج» گویی هم‌نشین مردمانی بوده که از سپیده‌دم تاریخ تا امروز در این سرزمین زیسته‌اند. 📍«ایران» رو باید دوست داشت، به سرزمین‌اش عشق ورزید و به مردمان امروزش آسان گرفت. مردمان این سرزمین شایسته مهربانی‌اند، به اینان آسان بگیرید ... اینان میراث‌داران دردهای کهنه تاریخ‌اند ... 💛 عشق‌ورزی و دوست‌داری به ایران و مردمان‌اش، در این هنگامه‌های پرآشوب جهانی باید شیوه مألوف زمانه ما باشد؛ زمانه‌ای که همه روی ترش کرده، بار سفر بسته و دل‌خسته و پژمرده‌اند... 🗞 @Ancients ⏳