احساساتمان را مخفی می‌کنیم اما یادمان می‌رود که چشمانمان حرف می‌زنند .

جایی دورتر از خودم ایستاده‌ام به تماشای کسی که جای من زندگی می‌کند چه بی‌رحمانه تنهاست و چه به ناچار قوی.

همیشه آدم مورد علاقت میشه درس عبرت.

ازلحاظ‌زیبایی؛)

امروز گوشیم صدای نوتیفیکیشن عجیبی داد ، یه صدایی که مخصوص ی بنده‌خدایی بود و یک سالی بود که ازش نوتیفیکیشن نداشتم ، پشت میز تو شرکت نشسته بودم گوشیم به شارژ بود یهو صداش اومد ؛ حتی پانشدم از جام فقط گفتم : عه چقدر دیر :))

نه خوشحالم ، نه ناراحت فقط دیگه هیچی حال نمیده.

آدمو اون غصه هایی پیر میکنه که هیشکی ازشون خبر نداره :)

کم دوست داشتن را بلد نیستم؛ تمام زخم های من از دوست داشتن های زیاد من است :)

نوشته بود: تو من تنها رو تنهاتر کردی ..

درسته؛ تو دقیقا زمانی که بهت نیاز داشتم دستامو ول کردی و من ازت ممنونم چون به یادم آوردی تنها دستای خودمه که تا همیشه تکیه‌گاهمِ و من سال‌ها اینو فراموش کرده بودم...

_

اما حقیقت این است که ما بسیار قبل از آخرین خداحافظی، همدیگر را از دست می‌دهیم...