آندیا!
خسرو شکیبایی یه دیالوگ داره ك میگه : ‹ نمیدونم کی بود چی چی بود که یهو دوید تو زندگیم ، با اون چش
یه دیالوگ قشنگی تو سریال لوسیفر بود که میگفت :
باخت و ناراحتیی که باعث بشه آدمارو بشناسی خودش یه برگ برندس !
همینو بفهمیم واقعا زندگی ساده تر میشه ...
سنگینی تنهایی از نبودن کسی نیست؛ سنگینی تنهایی بخاطر جدایی از خودته. اون که دلتنگشی خودتی.
فردا هم مثل امروز، دیروز هم مثلِ امروز، امروز هم مثلِ فردا ، اینجا خیلی وقت است که همهچیز تکراری شده است.
و سرانجام کسی خواهد آمد و با مهربانی هایش به تو نشان خواهد داد که تو قبل از دیدن او اصلا زندگی نکرده ای...