بهترین اتفاقی که میتونه تو زندگی یه آدم بیفته، پیداکردن کسیه که بتونه دربارهی هر چیزی باهاش حرف بزنه. از چرتترین تا مهمترین مسائل زندگیش، بدون هیچ ترس و نگرانی از قضاوت و طرد شدن.
وقتی با یکی از تهِ دلت میخندی ،
هیچوقت دقت نمیکنی چی تنشه یا قدش چنده ، چند سالشه و قیافش چه شکلیه . میخندی و حالت خوبه ، این یعنی همه جوره دوستش داری .
نمیدانم چرا اینقدر نگران هستم. نگران چه چیزهایی هستم؟ دقیقا نمیدانم. فکر میکنم دائما دارم چیزهایی را از دست میدهم.
یه جا هم عباس معروفی میگه :
و تو عزیزِ هزار نفر میشوی اما عزیزِ دلِ عزیزت نیستی،
و این غمانگیز است .