افسردگی من اینجوریه که یهو ۶ روز از خونه بیرون نمی‌رم، یهو دیگه هیچ عکسی از خودم نمی‌گیرم، یهو از تختم نمی‌تونم پاشم، یهو حوصله حرف زدن با هیچ کسو ندارم، یهو پرخاشگر می‌شم نسبت به همه چی و این هرچندماه داره برام تکرار می‌شه.

هیچ چیزم نیست ، ولی انگار هوایی که نفس می‌کشم سنگ شده است.

-

به من نگو اشتباهه من از اون اشتباه لذت میبرم ؛

آدمها تا حد مرگ از خود خسته ات میکنند ترکت نمی کنند؛ اما مجبورت می کنند ترک شان کنی ! آن وقت میشوی بندهی سرتاپا خطاكار ..

چی مونده از منی که رویا داشتم ؟

میخندم دیوونه وار چی میمونه اگه بریزه غمم ؟

‌خواستنت... مثل خواستن دریاست؛ یا باید غرق شوم یا از دور تماشایت کنم

می‌دونم به مو می‌رسه و پاره می‌شه بایدم گره بزنیم ، ولی بعضی وقتا گره زدن سخته. خیلی سخت.

- زیبایی‌ماه؛

اگر می‌توانستم هرکسی که میخواهم بشوم ؛ دلم میخواست کسی باشم که تو عاشقش شده‌ای . .

‹ خوب بخوابی عزیزِ روزهای سخت من ! 🌙 ›