تا کی صبر کنیم تا به سر انجام برسد؟ گور پدر صبر و ادب و آدابش

آنچنان دلتنگ تو‌ام که دلم می‌خواهد دست بکشم به تمام کوچه‌های این حوالی آنجا که ردپای تو در میان است؛ بر دیوارهای مغازه‌های اطراف که هر روز از آن خرید می‌کردی، بر روی کلیدی که بر در می‌چرخاندی، بر روی صندلیِ میزِ از چوب درختِ چنار کافه تئاتر که مدت‌هاست جای تو آنجا خالی است، سلمانی سر کوچه کاپشن سبز ارتشی و جای خالی‌ات سر سفره؛ ولی می‌دانم که هیچ کدام از آنها آرامم نمی‌کند؛ آتشی دارم در سینه پنهان، پنهان می‌سوزاند...

حقیقتا وقتایی ک بغض دارید و حالتون بده و تو جمعید دقیقا چه غلطی میکنید؟

مایلم به گریه‌ای بلند به گرفتگیِ صدام بعد فریاد مایلم به بالا آوردنِ این غمِ عمیق:)))

جزو انسان هایی بود که یک فرد را تا پای جان دوست میداشت؛

آرزوی باد برده؛

چون باد بردتش ی دقیقه طول کشید

نیستی و من در انتظارت به سر میبرم.. گویا زمان هم نبودت را حس کرده و متوقف شده :))

- تو می‌گذری ؛ زمان می گذرد ؛ چه کنم؟! با دلی که از تو توان گذشتنش نیست!

من به شخصه از نوجوونیم عذر میخوام که داره اینجوری میگذره .

خاطرات ما هیچ وقت از ذهنمون پاک نمیشه، فقط یه گوشه جاخوش میکنه و منتظره یه اتفاقه که دوباره بیاد جلوی چشممون...

خودتونو‌ واسه حذف کردنِ بعضی آدما از زندگیتون منع نکنین ؛ حذف کردنِ بعضی ادما از شما یه آدمِ محکم میسازه.