. تو گالریم دنبال یه عکسم که با روایتش بذارم کانال برای اینکه جاش رو پیدا کنم، نشونه گذاشتم که بین دو تا عکسه که توش پرچم قرمز داره حالا تو گالری دارم عکسا رو بالا پایین می‌کنم، نصف عکسا پرچم قرمز دارن😶 @anrooz | آنــــ روز

. شاید فکر کنید اینکه یه حجم خیلی بالایی از عکس‌هایی که از اربعین گرفتیم، عکس آقا و پرچم و... داره، به خاطر اینه که عکاس می‌خواسته فقط این تصاویر رو انعکاس بده ولی باید بگم واقعاً حجم عکس‌های رهبر شهید و امام سیدمجتبی خامنه‌ای روی دیوار موکب‌ها، روی کوله‌پشتی‌ها، توی دست مردم و روی تابلوها و... خیلی بیش از تصور من و زیاد بود من از یه جایی به بعد دیگه انقدر تعداد بالا بود که نمی‌رسیدم عکس بگیرم، ولی با این حال، گالریم پره از عکس امامین انقلاب، سیدحسن نصرالله و شهدا، توی مسیر مشایه انقدر که دارم فکر می‌کنم چطور باید همه‌شون رو انتشار بدم! @anrooz | آنــــ روز

. راستی یه موضوعی من عکس و فیلم خام از تجمعات، چند تا از خونه‌های مسکونی آسیب‌دیده جنگ، وداع مصلی، تشییع تهران، اربعین و... زیاد دارم این مدت سعی کردم هر رویدادی دور و برم بوده شرکت کنم و تصویر و روایت ثبت کنم اگر کسی برای تدوین و مستندسازی و... لازم داشت، می‌تونم با کمال میل در اختیارش بذارم. @anrooz | آنــــ روز

. بهم گفت با گوشیم از برگ‌ها و میوه‌های‌درخت عکس بگیر، ببرم پیش متخصص ببینم چه آفتی زده بهشون به خودم اومدم دیدم دارم رو میوه‌ها زوم می‌کنم، قاب می‌بندم و پشت تصویر رو تار می‌کنم😶 متکلمِ درونم نهیب زد: عکس هنری که نمی‌خوای بگیری، به خودت بیا نمی‌دونم بقیه از اربعین با خودشون چی سوغات می‌یارن ولی انگار این تلاش برای عکس هنری گرفتن سوغات این بار ما از اربعینه. @anrooz | آنــــ روز

بر فرش حرم گرد و غباریم و نشستیم مارا نتکانی،نتکانی، نتکانی! حسن لطفی

لطف می‌کنید اگر برای اقوام یکی از دوستانمون که امروز به خاک سپرده شدن، نماز وحشت بخونید. سیده صدیقه فرزند سید محمدصالح @anrooz | آنــــ روز

. این خانواده‌ای که اربعین سال ۴۰۱ رفته بودیم خونه‌شون امسال این رو برام هدیه فرستادن خاله‌م رفته بوده بهشون سر بزنه، به خاله‌م داده بودن که برام بیاره انگار به زواری که مهمونشون می‌شدن هدیه می‌دادن مثل اینکه گلدونه نوشتهٔ روش برام جالبه، به نظر می‌یاد خودشون نوشتن. @anrooz | آنــــ روز

شاه پناهم بده خواننده: دولتمند خالف شعر: محمود حبیبی کسبی @anrooz | آنــــ روز

. اول ربیع که می‌شه طبق عادت می‌خوای پاشی گرد و غبار غم رو رفت و روب کن رخت و لباس مشکی رو از تن دربیاری گوشواره‌هات رو دوباره گوش کنی سیاهی‌های خونه رو جمع کنی خلاصه که بساط غم رو بقچه‌پیچ کنی و جاش، بقچهٔ شادی رو مثل یه بمب باز کنی و همه جا پخش کنی حکمتش رو نمی‌دونم ولی حتی موقع نوشتن جمله‌های بالا هم دلم گرفت اونقدری که نصفش یادم نیامد و ننوشتم من هیچ محرم و صفری، مردم رو تا این حد یکدست مشکی‌پوش ندیده بودم مشکی پوشی که حتی تا آخر صفر هم لباس مشکی رو کنار نذاره! مشکی‌پوشی که مشکی رو مشکی پوشیده... از یه جایی به بعد نمی‌دونستم این مشکی، بابت کدوم غمه، بابت محرمه، بابت رهبره، بابت شهید جدیده؟ سراغ بساط رنگ و لعاب که می‌رم غم هنوز تو استخوونامه من که مشکی از تنم کندم، ولی داغم که یادم نمی‌ره من که گوشواره‌هام رو دوباره انداختم ولی چند تا گوشواره الآن دیگه صاحب نداره؟ از امشب قراره دیگه رنگ لباسامون با هم ست نباشه، رنگ دلامون که هنوز یه رنگه، دلامون هنوز همه، رنگ حسین(علیه السلام) داره این محرم و صفر هم تموم شد ولی تو دفتر خاطرات ما این حسینی‌ترین محرم و صفری شد که چشیدیم همان «محرم و صفری که اسلام را زنده نگه داشته» @anrooz | آنــــ روز