مِه بزرگی جلوی چشمانم را گرفته ، دنیایی کثیف که تمام دیکتاتور ها حق را با خود میدانند ، و ما جوان ها ، احساس میکنم این جهان برای من کوچک است یا من برای این جهان کوچک ؟! هر دو مسیر دستانم را گرفته و میکشند در این بین مغز من هم در حال متلاشی شدن است ؛ و هیچ کدام برایشان مهم نیست ، هیچ کدام امن نیست ، هیچ جا امن نیست ؛ و هیچکس.

_

نمیدانم شاید یک روزی شاید هیچ وقت ؛

🥲🎀

می‌مانی بمان،می‌روی برو،که این بار من ماندن خودم را هم باور نمیکنم.

طوفان های درون ذهنم باغ هایی که روحم پرورش داده رو نابود می کنند.

‏درد عبور میکند و ردِ آن درد؛ معنای ما را تغییر می‌دهد.

_

هرکسی از این دنیا چیزی برمیدارد من دست برداشتم.