تو را دوست میدارم؛حتی اگر ندانم که عشق من گناه است یا سم یا عسل.
هرگز دست از مهرورزی به تو نخواهم کشید.
بادام.
غم و اندوه ناشی از هوش است. هر چه بیشتر بعضی چیزها را بفهمید، بیشتر آرزو میکنید ای کاش آنها را نمیفهمیدید.
زندگی، حتی وقتی انکارش میکنی، حتی وقتی به آن بیاعتنایی، حتی وقتی که از قبولش سر باز میزنی از تو قویتر است. از همهچیز قویتر است. آدمها از اردوگاههای کارِ اجباری برگشتند و دوباره زاد و ولد کردند، مردان و زنانی که شکنجه شده بودند، مرگ عزیزان و خاکستر شدنِ خان و مانشان را دیده بودند، دوباره دنبال اتوبوس دویدند، دوباره دربارهی هوا حرف زدند و در مراسمها شرکت کردند. باور کردنی نیست، اما همین است دیگر. زندگی از هرچیزی نیرومندتر است.
باران شدیدی که میبارید او را کامل خیس کرده بود ، دستانش درد میکرد و از شدت سرما و سیاهی رفتار اطرافیانش میلرزید
احساس میکرد دیگر توانی برای مقابله نداشت. لحظهای تصور کرد تمام سختیها ، احساس تنفرها ، خستگیها و بغض هایش تمام شده و تنها چیزی که حس میکند آرامش است اما وقتی سرش را بالا میگرفت باز هم آنها را میدید ؛ سختی هایی را میدید که هرچه به آنها نزدیکتر میشد ترسناکتر دیده میشدند.
گویا هیچ چیز قرار نبود تمام شود و تا پایان عمرش باید زیر آن آسمان سیاه نفس میکشید...
قرار نیست همه چیزو من بگم .
قرار نیست همیشه من اونی باشم که تلاش میکنه . قرار نیست همیشه مثل روزای اول برات ذوق کنم و دوستت داشته باشم و قرار نیست همیشه من دنبال تو باشم .
هیچوقت اون حسی که بایدو بهم ندادی،هیچوقت اونجوری که باید باهام برخورد نکردی،هیچوقت دوستداشتنی و خوب و مهربون نبودی فقط من چشمام همه چیزو خوب میدید
مهم نیست که کسی رو از دست بدی یا نه ؛ مهم اینه که حواست باشه خودتو از دست ندی ، وقتی مواظب خودت و احساساتت باشی مدام نمیترسی که بدون اون چیکار کنی و زندگیت بدون اون چجوری میگذره . مهمترین آدم زندگی هر شخصی ، خودشه.