_

‌ پرچم‌زده‌اندازغم‌توکوچه‌به‌کوچه انگارعوض‌کرده‌زمین‌پیرهنش‌را ‌

قرارنبود اینهمه‌طول‌بکشه فراق‌تو . . قرارنبود غم‌دوریم‌بیاد روداغ‌تو . .

بازبردورۍصبورۍمیکنم‌امامگیر امتحان‌تازه‌اۍازامتحان‌پس‌داده‌اۍ . .

آن کشته که بردند به یغما کفنش را تیر از پی تیر آمد و پوشاند تنش را خون از مژه می ریخت به تشیع غریبش آن نیزه که میبرد سر بی بدنش را پیراهنی از نیزه و شمشیر به تن کرد با خار عوض کرد گل پیرهنش را زیباتر از این چیست که پروانه بسوزد شمعی به طواف آمده پر پرزدنش را آغوش گشاید به تسلای عزیزان یا خاک کند یوسف دور از وطنش را خورشید فروزان شده در تیرگی شام تا باز به دنیا برساند سخنش را

صل‌الله‌علی‌عطشان ..

هرکه‌داردهوس‌کرب‌وبلابسم‌الله ..

تموم‌زندگیم‌داره‌پروبال‌میزنه برای‌قربونی‌شدن‌حالادیگه‌نوبت‌منه:))

درعشق‌سن‌وسال‌اصلاملاک‌نیست ..

_

‌ عشق یک‌واژه‌‌بی ارزش‌وبی‌معنی‌بود تاکه‌یکباره‌خداگفت‌که عشق‌است‌حسین (ع) ‌