امروز بیش از هر وقت دیگر دلم میخواهد در آغوش خواب گم شوم و بیدار شدنم را در اختیار بدنم بگذارم اما حیف که شنبه است...

اگه توی ماه رمضون ظهر ها (حدود ساعت ۲ و ۳) حرم بودید خوشحال میشم در رواق حضرت خدیجه ببینمتون * تا هروقت مدرسه ها برقرار باشن البته

مراقب حرفای ک میزنی باش چون اصلا نمیدونی اون حرف قراره چن بار تو ذهن ینفر تکرار بشه...

غصه نخور من هنوز دوست دارم

لحظه آخرین غزل، ترس ندارم از اجل پیرهن تو در بغل، با تو دوباره «ما» شدم

در جریان هستید که امروز ۲۲ اسفنده ؟

۲۲ اسفند روز قشنگی نبود اصلا هم حالم رو خوب نمیکنه به هیچ وجه هم دوست ندارم دوباره تجربه اش کنم اما برام روز مهمیه میدونی یه روز هایی هست توی زندگی که حتی یک بار تجربه کردنش هم خیلی سخته اما روز های سرنوشت سازیه گاهی همون روز های سخت میشن یه پله تا تو وارد مرحله ی جدید زندگیت بشی و ۲۲ اسفند برای من همون پله بود ۲۲ اسفند من تغییر نکردم من مجبور شدم تغییر کنم و همین شد باعث رشدم من استقلال رو واژه ی مخالف وابستگی میدونم و برای همین معتقدم که ۲۲ اسفند روزی بود برای دوباره متولد شدنم و رسیدنم به استقلال روز خوبی نبود اما ارزشمند بود (پارت دو)

(پارت یک)

این چند روز آسمون خیلی دلبری میکنه

میدونید آدم هرچی بیشتر سختی بکشه بزرگتر،عاقلتر محبوب تر میشه دوست منم همینجوره🥲 هم سن ماس ولی خیلی بیشتر از ما تجربه کرده و دیده اینه دوست من..🫀

دلم می‌خواهد خودم را از تنم در بیاورم، بشورم، بچلانم و روی طناب حیاط‌مان پهن کنم؛ فردا بیایم و ببینم که مرا باد با خود برده است.