بعضی حرف هام رو خانواده ام حوصله شنیدنشون رو ندارن اصلا وقتش رو ندارن درک میکنم منم این حس رو خیلی تجربه میکنم برای همین نمیتونم خیلی از حرف هام رو اونجور که میخوام اونجا که میخوام بگم از تیکه پاره شدن حرف هام بدم میاد از اینکه باید مراقب باشم چیزی نگم که بعدش نصیحت بشنوم خوشم نمیاد(که البته اصلا توش موفق نیستم) دوست ندارم وقتی دارم حرف میزنم خیلی الکی بحث عوض بشه نمیخوام وسط حرف زدنم با فکر کردن که آخر حرف رو باید به کجا برسونم هول بشم و جملات رو درهم بگم ولی یه سری حرف ها هست که دوست دارم گفته بشه دوست دارم از خودم بگم از دنیای درونم و خب گوشی نیست که مشتاق شنیدن باشه و برای همین من مینویسم شاید نوشته هام گاهی خیلی چرت و پرت باشه ولی اینا اون چیزاییه که دوست داشتم یه جا گفته بشه و جایی پیدا نشد پس ازشون توقعی نداشته باشید و دوباره میگم من نمینویسم که خونده بشم مینویسم که نوشته بشم:)

برای اینکه گوشیم رو نبرده بودم و از حرم عکس نگرفته بودم هم کلی گریه کردم

اعتراف میکنم نقاشی بلد نیستم ‌و توش هیچ ادعایی هم ندارم

با قدرت ادامه بده مَرد

الان میبینیم درخواستش اینه تاثیر معدل یازدهم روی کنکور بیشتر باشه

با یه سری درس ها مشکلی ندارما ولی شیمی و حسابان و آمار رو واقعا دوست ندارم نهایی بدم

و امشب نیز با حس تنهایی مضاعف میخوابم...

دلم برای این صدا ها تنگ شده:)

قلب من دوست داره چیز هایی که دوستشون داره رو لمسشون کنه تا حالا شده یه عکس بیاد روی صفحه گوشیت و تو انقدر اون عکس رو دوست داشته باشی که در آغوشش بگیری؟ ولی من یکی از عجیب ترین حرکاتی که ناگهانی انجام میدم همینه در آغوش گرفتن موبایل وقتی که انقدر شیفته‌ ی اون تصویر هستم که تماشا کردنش و نوازش کردنش آرومم نمیکنه دنیای فاطمه کوچولو...

عیدتون خیلی خیلی مبارک🌸✨