دنیا یجوری شده که دیگه آدمای دور و برمون شایسته الگو بودن نیستن

می‌دانی! راستش برایم سخت است که برایت بنویسم زیرا نه احساساتمان همجنس است نه قلممان یک شکل و نه اتمسفرمان مشابه اما با همه ی دشواری هایش میخواهم برایت بنویسم تا نشانت دهم چقدر نزد من ارزشمندی و بزرگوار

نوشته وقتی زیبا می‌شود که احساسات در درون آدمی مواج شود تا موج هایش قلم را نرم و روان و خوانا کند اما وقتی احساس من و تو از یک جنس نباشد آیا می‌توان امیدوار بود که قلم من برایت دلنشین باشد‌؟

امیدوار هستم چون این، قلم من است و قلمم برخاسته از احساسات من و احساساتم جزوی از وجود من که تغییرش برایم نازیباست هرچند شاید باور داشته باشی که "احساس" عضوی گمشده است در وجود من که باید پیدایش کنم و اندکی استفاده:)

امشب دیگر بیش از این ناماتانم👌🏻

ولی داشتن یه دوست اینشکلی خیلی قشنگه✌️🏻✨

تامام شد👌🏻

وقتی متولد آخرِ ماه باشی کل ماه رو متعلق به خودت میدونی و با شنیدن اسم ماه تولدت هربار خودت رو به یاد میاری اولین پیام تبریک تولد امسالم رو دریافت کردم و اصلا با وجود فاصله اش با تولدم برام غریبی نداشت✨ چون خودم رو متعلق به تمام دی میدونم و از یک تا سی دی رو نماد و یادآورد خود:)

و من این یک ماه را در قسمتی از خود می‌زیستم در خود می‌زیستم :)))

ماجرا از اونجایی سخت میشه که خودت نیاز به ترمیم داری اما برای اینکه یکی دیگه زخمی نشه ازت میخوان ترمیم رو فراموش کنی و در نتیجه عمیق شدن زخم خودت:)

ولی من آدم خیلی بدقولی هستم مخصوصا وقتایی که به خودم میگم لطفا الان آروم باش بهت قول میدم بعدا بهش فکر میکنیم

به هر حال کار بسیار ناپسندیه چه به قولت وفا کنی چه نکنی باز انگار قطعه ای از وجودت که شعله ور هست رو ناگهانی خاموش میکنی و جانِ سوخته رو در اعماق وجودت جا می‌دی