«به نام خداوندی که تو را آفرید» _ نخستین روز های پاییز، برگ های درختان، مرا یاد تو می اندازند. _ چقدر دوست داشتم انگشتر تو باشم، چقدر دوست داشتم خانه ام دستانت باشد.. _ باران یاد تو را برایم ارمغان می آورد _ نخستین روز های تابستانی، صدای گنجشکان مرا یاد دختر کوچکم می اندازد. _ غر زدن بچه های کوچک برای اسباب بازی، مرا یاد تو می اندازد. _ آسمان این روز ها مانند دل تو صاف و ساده است. _ وقتی دختر بچه ها را می بینم.... از خود می پرسم:«دختر کوچولوی من کجاست؟» _ کاش مداد تو بودم و توسط دستانت در آغوش گرفته می شدم. _ تو مانند ارغوان می مانی.. _ چقدر تورا دوست دارم که اندازه ی یک کتاب است و چقدر مرا دوست نداری که جوابم حتی خطی از یک نامه نیست.

داستان ما به پایان رسید از عشق و مهرِ سرشار به پایان رسید نوبهار است و ارغوانِ من به پایان رسید @fu_f_u @arghavan_fu