یهودیِ جنگجو به تعبیر اسرائیل تال (Israel Tal)، رئیس ستاد ارتش اسرائیل در سال ۱۹۷۳، سرنوشت هر ملّت را رفتار آن ملّت می‌سازد و همین سرنوشت، یهودیان را به «امتی جنگجو» تبدیل کرده است؛ امتی که دیگر امکان بازگشت از این مسیر را ندارد. او تأکید می‌کرد سربازان اسرائیلی باور دارند که نباید شکست بخورند، زیرا در صورت شکست، زنان و کودکانشان محکوم به اعدام خواهند بود. این تصور دائمی از تهدید، به یکی از بنیان‌های هویّتی رژیم صهیونیستی تبدیل شده است. صهیونیسم، برای پیشبرد اهداف استراتژیک و سیاسی خود در جهان عرب و سپس در سطح جهانی، بر نظامی‌سازی ساختار اجتماعی و سیاسی خود در داخل فلسطین تأکید کرده است. نتیجه‌ی این روند آن است که «ارتش اسرائیل» ابزار جنگی یک کشور و سرچشمه‌ی ارزش‌های اجتماعی و الگوی زندگی عمومی و خصوصی ساکنان سرزمین‌های اشغالی شده است. ارتش در این ساختار، مرجع تربیتی و فرهنگی جامعه به‌شمار می‌رود و نقش آن به مراتب فراتر از وظایف نظامی تعریف می‌شود. با تبدیل دولت صهیونیستی به نوعی «اردوگاه نظامی»، ارتش فقط برای دفاع یا توسعه‌ی مرزها عمل نمی‌کند و به مکانی تبدیل شده که در آن «تمدن اسرائیلی» شکل می‌گیرد و شخصیت یهودیِ مطلوب بازسازی می‌شود. بر اساس همین منطق بود که بن‌گوریون ارتش اسرائیل را بهترین تفسیر عملی از تورات می‌دانست؛ یعنی جایی که ایده‌های صهیونیستی نه در قالب شعار، بلکه در عمل نظامی و خشونت سازمان‌یافته، معنا پیدا می‌کند. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

هری اس. ترومن، رئیس‌جمهور ایالات متحده، در دفتر بیضی شکل، در حال دریافت یک منورا به‌عنوان هدیه از داوید بن‌گوریون نخست‌وزیر اسرائیل. در سمت راست، ابا ابان، سفیر اسرائیل در ایالات متحده قرار دارد. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

دوستان و همراهان عزیز، این مسیر را پیوسته و بی‌وقفه دنبال کنید؛ چرا که قرار است پرده‌ها یکی‌یکی کنار برود. با جزئیات، نقشه‌ها و اهداف پنهان رژیم صهیونیستی، رو در رو آشنا خواهید شد. در این نبردِ تمدنی و ایدئولوژیک، شناخت دشمن صهیونیستی یک انتخاب نیست؛ یک ضرورت حیاتی است. آنان سال‌ها شبانه‌روز روی شناخت ما کار کرده‌اند و ما هنوز در الفبای شناختشان مانده‌ایم! پس بیایید با هم، در قالب مجموعه «آرماگدون»، گام‌به‌گام، لایه‌به‌لایه، با این رژیم و ماهیتش بیشتر و عمیق‌تر آشنا شویم. شناخت، اولین قدم بصیرت است؛ و بصیرت، سلاح اول در میدان فتنه. با ما همراه باشید. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

🔴 آخرالزمان که میگن اینه😔 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

⁉️ چرا ایرانی‌کشی در یهودیان به یک آرمان قدیمی و مقدس تبدیل شده است؟ نبرد یهود با ما بخاطر چیست! 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

لبنان؛ میدان اجرای طرح‌های صهیونیستی لبنان نیز در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ قربانی سیاست‌های توسعه‌طلبانه رژیم صهیونیستی شد. تجاوزات اسرائیل در این دوره حدود چهل هزار قربانی بر جای گذاشت و علاوه بر حملات مستقیم، اسرائیل با ایجاد و حمایت از گردان‌های مسلّح در جنگ داخلی لبنان، نفوذ خود را در این کشور گسترش داد. اسناد تاریخی نشان می‌دهد موشه شارِت (Moshe Sharett) با نام اصلی «موسی شرتوک» و دیوید بن گوریون در روند نظامی‌سازی و مکانیزه کردن ارتش اسرائیل در پرونده‌ی لبنان نقش داشتند. با این حال، هنگامی که شارِت نسبت به عملیات سرّی و غیراخلاقی بن‌گوریون در لبنان اعتراض کرد، هیئت وزیران او را از صحنه کنار گذاشت تا این فعالیت‌ها پنهان بماند. بعدها پسر شارِت، با وجود فشارها و محدودیّت‌های قانونی، بخشی از این اطلاعات را منتشر کرد. در یادداشت‌های روزانه‌ی شارِت که در ماه مه ۱۹۵۵ فاش شد، طرح اسرائیل برای فروپاشی لبنان آشکار گردید؛ طرحی که زمینه‌های آن سال‌ها بعد در جنگ ۱۹۷۸ لبنان نمایان شد. طبق این اسناد، موشه دایان (Moshe Dayan) وزیر دفاع دولت بن‌گوریون، در جلسه‌ای سرّی در ۱۶ مه قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن، بقایای درگیری‌های داخلی لبنان دستاویزی برای ورود ارتش اسرائیل به خاک لبنان و تصرف زمین‌های این کشور قرار گیرد. این رویکرد بخشی از سیاست کلان اسرائیل برای ایجاد بی‌ثباتی در کشورهای همسایه و بهره‌برداری از آن برای گسترش نفوذ خود بود. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

دیوید بن گوریون و موشه دایان 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

چشم‌انداز توسعه‌طلبانه بن‌گوریون یکی از محورهای اصلی اندیشه‌ی صهیونیستی در دوره‌ی بن‌گوریون، گسترش مرزهای اسرائیل به فراتر از محدوده اعلام‌شده در سال ۱۹۴۸ بود. او بارها و آشکارا تأکید می‌کرد که پروژه صهیونیسم با ساخت دولتی کوچک در بخشی از فلسطین کامل نمی‌شود و این دولت باید سکوی پرش برای دستیابی به «سرزمین اسرائیل بزرگ» باشد. بن‌گوریون در سخنانی صریح، کرانه باختری و شرق اردن را بخشی از طرح توسعه‌طلبانه‌ی آینده‌ی اسرائیل معرفی کرده بود. او می‌گفت: «در فلسطین‌شرقی زمین‌های وسیع‌تری که خالی از سکنه می‌باشد وجود دارد. رودخانه اردن لزوماً مرز دائمی هجرت و اسکان ما نیست. بدون تعدیلِ سندِ قیمومت، می‌توانیم تقاضایِ حقِ ورود به شرقِ اردن و اسکان در آن را بکنیم.» این نگاه، پایه‌ی نظری سیاست‌هایی بود که بعدها در قالب «اشغال»، «شهرک‌سازی» و «طرح‌های الحاق» دنبال شد. او همچنین بارها اعلام کرده بود که اسرائیل با جنگ تأسیس شده و تنها با تداوم جنگ می‌تواند بقا یابد؛ بنابراین هرگز به مرزهای موجود راضی نخواهد شد. در نگاه او، «امپراتوری اسرائیل» باید تا آنجا گسترش یابد که مرزهایش «از نیل تا فرات» امتداد پیدا کند. از نظر بن‌گوریون، تشکیل یک کشور یهودی! در بخشی از فلسطین «ابزاری قدرتمند» برای پیشبرد «مراحل بعدی صهیونیسم» و «وسیله‌ای برای بازپس‌گیری تمام سرزمین اسرائیل» بود. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

بن گوریون: اسرائیل با جنگ تأسیس شده و تنها با تداوم جنگ می‌تواند بقا یابد!!

🔅 وَما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالاْنْسَ إِلاّ لِیَعْبُدُونِ جن و انسان را خلق نكرديم جز براى اينكه عبادتم كنند سوره ذاریات آیه ۵۶ 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608

اهمیت حمایت قدرت‌های بزرگ با وجود گرایش رژیم صهیونیستی به خوداتکایی و استقلال نسبی، دیوید بن گوریون به‌خوبی آگاه بود که کشور! تازه‌‌تأسیس اسرائیل نمی‌تواند به‌طور کامل خودکفا باشد. او معتقد بود دولت کوچک با منابع محدود قادر نیست در زمان جنگ و بحران، خود را از جامعه‌ی بین‌المللی جدا نگه‌دارد. بر اساس تحلیل بن‌گوریون، برای تضمین امنیت ملّی و حفاظت از منافع اسرائیل، لازم است همواره حمایت حدأقلی قدرتی بزرگ پشت سر کشور! وجود داشته باشد. این حمایت می‌تواند به‌صورت دیپلماتیک، اقتصادی و حتی نظامی باشد و ترجیحاً آمریکا گزینه‌ی اصلی برای ایفای این نقش است. این ایده به پایه‌ای برای دکترین امنیت ملّی اسرائیل تبدیل شد و در عمل نیز تل‌آویو همواره بر آن پایبند بوده است. نمونه‌های بارز این سیاست را می‌توان در سه جنگ اصلی اسرائیل مشاهده کرد: «جنگ سینا»، «جنگ شش‌روزه» و «جنگ لبنان»، که در همه‌ی موارد رضایت آشکار یا تلویحی قدرت حامی اسرائیل، پیش‌شرط آغاز عملیات و اقدامات نظامی بوده است. بنابراین، این خط‌مشی و دکترین خشونت‌آمیز، هم در دوران زمامداری بن‌گوریون و هم پس از آن، به شاخص و مسیر اصلی سیاست‌های رژیم صهیونیستی تبدیل شد. بن‌گوریون سرانجام در سال ۱۳۴۲ شمسی/ ۱۹۶۳ میلادی از قدرت کناره‌گیری کرد و «لوی اشکول» جای او را در مقام نخست‌وزیری و وزارت دفاع گرفت؛ اما حتی پس از بازنشستگی نیز دست از هدایت جریان‌های صهیونیستی در حزب «ماپای» (Mapai) برنداشت. سرانجام در دهم آذر ۱۳۵۲ شمسی/ اول دسامبر ۱۹۷۳، مرگ او در ۸۷سالگی رقم خورد؛ اما میراث مخرّبش همچنان بر سیاست‌های رژیم صهیونیستی سایه انداخته است. میراثی که بر پایه‌ی خشونت، اشغال، تغییر بافت جمعیتی و گسترش‌طلبی بنا شد و به الگویی برای رفتارهای تجاوزکارانه‌ای تبدیل گردید که تا امروز منطقه را دچار بحران، ناامنی و بی‌ثباتی کرده است. 🚨 نبرد آخرالزمان ⚔ https://eitaa.com/joinchat/3462332561C9d42ed4608