زمان:
حجم:
5.5M
کتاب صوتی #انسان۲۵۰ساله
بیانات مقام معظم رهبری درباره زندگی سیاسی و مبارزاتی ائمه معصومین علیهم السلام
قسمت ۹
🥀امام سجاد علیه السلام
ادامه دارد ...
#رهبر_شهید
🌴🕯🇮🇷🕯🌴
زمان:
حجم:
9.4M
کتاب صوتی #انسان۲۵۰ساله
بیانات مقام معظم رهبری درباره زندگی سیاسی و مبارزاتی ائمه معصومین علیهم السلام
قسمت ۱۰
🥀 بیانات امام سجاد تجلیگاه مبارزات سیاسی
ادامه دارد ...
#رهبر_شهید
🌴🕯🇮🇷🕯🌴
♨️ #سی_ثانیه_نهجالبلاغه
(قسمت ۲۶۳)
#رهبر_شهید (ره): «به نهجالبلاغه اهمّیّت بدهیم و عمل بکنیم» (بعد از اغتشاشات دیماه ۱۴۰۴)
خطبه «۱۹۲»:
«حمد و ستايش، مخصوص خداوندى است که لباسِ عزت و عظمت را بر خود پوشانده، و اين دو را ويژه خويش ـ نه مخلوقاتش ـ ساخته، و آن را به عنوانِ حدّ و مرزی ميان خود و ديگران قرار داده است. و لعن و نفرين را بر بندگانى که با او در اين دو صفت (عزت و عظمت) به منازعه و ستيز برمیخیزند، قرار داده (و آنها را از رحمتش دور ساخته است).
سپس بدين وسيله، فرشتگانِ مقرّبِ خود را در بوتهی آزمايش قرار داد؛ تا متواضعان آنها را از متکبران جدا سازد و با اينکه از همهی آنچه در دلهاست با خبر و از اسرار نهان آگاه است، به آنها فرمود: «من بَشَرى از گِل خلق میکنم. آنگاه که آفرينش او را کامل کردم و از روح خود در او دميدم، همگى براى او سجده کنيد». فرشتگان همه بدون استثناء سجده کردند؛ بجز ابليس که تعصب و نخوت او را فرا گرفت و به جهت خلقتش (از آتش)، بر آدم افتخار کرد و به سبب اصل و ريشه اش، نسبت به آدم تعصب ورزيد. ازاینرو، اين دشمن خدا، پيشواى متعصبان و سر سلسلهی مستکبران شد؛ که اساس تعصب را بنا نهاد و با خداوند، و با کبریاییِ خدا به ستيز برخاست، و لباس بزرگى و تکبر بر تن کرد، و پوشش تواضع و فروتنى را از تن درآورد.
آيا نمى بينيد چگونه خداوند او را به سبب تکبّرش، کوچک شمرد و بر اثر خودبرتربینیاش، او را پست و خوار کرد، و به همين جهت او را در دنيا طرد و در آخرت، آتش فروزانِ دوزخ را برايش آماده ساخت»
شرح:
یکی از اصلیترین دلایل تقابل سران کفر و نفاق، با سران جبههی حق، موضوع «تکبّر» بوده، هست و خواهد بود. چیزی که امروز آن را در میانِ برخی سیاسیون داخلی و خارجی، نسبت به «رهبری معظم» مشاهده میکنیم. اما توضیح مطلب از نگاه #امام_خمینی :
انسان به دلیل «خودبینی و خودخواهی»، دچار چنان محبتِ افراطی به خودش میشود که در برابر نقصها و عیوبش، کور میشود؛ او بدیهای خود را نمیبیند. بلکه گاهی بدیهایش، در نظرش نیکو جلوه میکند و فضایل و خوبیهایش نیز در نگاهش چندین برابر میشود. همین میل به خودخواهی، باعث میشود که او نسبت به «خوبیهای دیگران»، بسیار بیاعتنا باشد و بدیهای آنها را در نظر خود، بزرگ و مضاعف ببیند. بنابراین، زمانی که انسان تنها کمالِ خودش را میبیند و نقص را در دیگران میجویند، و در عین حال محبت افراطی به خودش نیز به او یاری میرساند، در باطن خود دچار حالتی از «خودشیفتگی و خودستایی» (عُجب) میشود. از این پس، در درونش، خود را برتر از دیگران میداند و احساس بزرگی میکند؛ و این همان «کِبر» است. هنگامی که این حالتِ قلبی، در ظاهر و رفتارِ فرد نمایان شود، به صورت سرکشی و خودنمایی در برابر دیگران جلوه میکند که به آن «تکبّر» میگویند. اما زمانی که انسان از این حجاب خارج شود و خود را همانگونه که هست ببیند، و حتی نسبت به خود، با نگاهی سختگیرانه و با نوعی سوءظن (به نیکیهای خود) بنگرد، در نظر خودش، کوچک و بیمقدار میگردد و احساس نیاز و درماندگی میکند. با ایجاد این نگاه، حُسن ظنّ به دیگران و بزرگ شمردنِ مخلوقات خدا، و همچنین درک مظاهرِ زیبایی و شکوه خداوند، باعث میشود که در نفس انسان، تدریجاً حالتی از «فروتنی و سرافکندگی» ایجاد شود، به گونهای که خود را از دیگران کوچکتر ببیند. این وضعیت، همان «تواضع قلبی» است که وقتی آثار آن در رفتار و ظاهر فرد ظاهر شود، میگویند او «متواضع» شده است. شکل باطنی و حقیقیِ تکبر، شبیه به یک «مورچه ضعیف» است؛ و شاید این «صورتِ برزخی»، نشاندهندهی «کوچک و حقیر بودنِ روحِ فرد متکبر» باشد؛ زیرا تکبر، ناشی از کوچکیِ ظرفیت، ضعفِ نفس و تنگنظری است. از آنجا که حقیقت و جوهرِ فرد متکبر، کوچک و حقیر است و «صورتهایِ غیبیِ ملکوتی» (حقایق باطنی انسان)، از ویژگیهای نفسانی پیروی میکنند، و از آنجا که «بدن» در عالم ملکوت، سایهای از «روح» و پیرو آن است، پس حقارت و کوچکیِ روح، به بدن سرایت کرده و آن را به صورتِ موجودی کوچک و بیمقدار در میآورد که زیر پای مخلوقات پایمال میشود.
📚 ر.ک.به: امام خمینی، شرح حدیث جنود عقل و جهل،ص۳۳۳ و ۳۴۹-۳۵۲.
📌
♨️ #سی_ثانیه_نهجالبلاغه
(قسمت ۲۶۴)
#رهبر_شهید (ره): «به نهجالبلاغه اهمّیّت بدهیم و عمل بکنیم» (بعد از اغتشاشات دیماه ۱۴۰۴)
ادامهی خطبه «۱۹۲»:
«اگر خدا میخواست، میتوانست حضرت آدم (ع) را از نورى بيافريند که روشناییهایش، دیدهها را بربايد، و زیباییاش، عقلها را مبهوت و عطرش، شامّهها را مسخّر کند و اگر خدا چنين کاری میکرد، گردنها در برابر آدم، خاضع میشد و آزمايش براى فرشتگان بسيار آسان بود. ولى خداوند، مخلوقاتِ خود را با امورى امتحان میکند که از فلسفهی آن آگاهى ندارند؛ تا (اطاعت کنندگان و نافرمانان) از یکدیگر مشخص شوند، و تکبّر و غرور را از آنها دور سازد.»
شرح:
محور بحث در این خطبه (خطبه قاصِعه) مذمت تكبر و گوشزد كردن عواقب وخیم آن در زندگی فردی و اجتماعی است. خدا نیز نخست بندگانش را به وسیله همین امر، مورد آزمایش قرار داد، و به فرشتگان امر كرد در مقابل حضرت آدم به خاک بیافتند (نهایت تواضع و فروتنی را در مقابل مخلوقی كه ظاهرش از مادهی خلقت از آنها پستتر بود، اظهار كنند) تا از روحِ خودبزرگبینی، مصون بمانند.
یكی از كلید واژههای این فراز «امتحان كردن» است که لازمهاش قرار دادن فرد، بر سر «دوراهی» است. هدف از آفرینش این بود تا «موجودات دارای اختیار»، جوهرِ وجودیِ خود را ظاهر كنند. خدا، موجوداتی را كه «راهشان دو سویه» است؛ یعنی هم میتوانند «راه خوب» بروند و هم «راه بد»، هم «ترقّی» كنند و هم «تنزّل»، آنها را مورد امتحان قرار میدهد و نتیجه این امتحان، در «روز قیامت» معلوم میشود. البته منظور از امتحان كردن توسط خدا، این نیست كه چیزی بر خدا مجهول باشد و بخواهد آن را كشف كند؛ چون چیزی برای او مجهول نیست كه بخواهد معلوم شود. مثلِ معلمی كه میداند كدام شاگرد، «شاگرد اول» میشود؛ ولی امتحان را برای همهی دانشآموزان برگزار میكند.
در هر صورت، خدا در ابتدای خلقت «ابلیس» را - که از جنیان و دارای اختیار است - مورد امتحان قرار داد. ابلیس از ابتدای آفرینش خود که «شش هزار سال قبل از خلقت آدم» بوده، دائماً مشغول عبادت بود؛ آن چنان كه در صف فرشتگان قرار گرفت، تا آنجا كه حتی فرشتگان هم گمان میكردند كه او هم جزو آنهاست. این حقیقت، مكتوم بود و باید امتحانی انجام بگیرد كه معلوم شود آیا «ابلیس» از صنفِ فرشتگان است، یا نیم كاسهای زیر كاسه دارد!؟ و امتحان ابلیس، «سجده در برابر آدم» بود. در روایت آمده است، ابلیس گفت: اگر من را از این سجده معاف کنی، آنچنان تو را عبادت میكنم، كه در عالم كسی چنین عبادتی نكرده باشد. خدا فرمود: اگر میخواهی من را اطاعت میكنی، همانطور كه من میگویم، اطاعت را انجام بده؛ اگر دلخواهِ من را میخواهی، باید برای آدم سجده كنی. نکته مهم اینکه؛ «ارزش انسان» به این است كه «پرستشگر خدا» باشد؛ یعنی چون کاری را خدا گفته است، انجام بدهد؛ ولاغیر. خدا بعد از صد سال به حضرت ابراهیم، فرزندی زیبا عنایت کرد. بعد از آنکه آن فرزند، جوان و برومند شد، دستور داد که او را ذبح کند. هم ابراهیم و هم اسماعیل، (علیهماالسلام) هیچکدام از خدا سوال نمیپرسند که چرا باید این کار انجام شود!؟ بلکه میگویند چون دستور خداست، باید اطاعت کرد.
📚 ر.ک.به: زینهار از تکبر، آیت الله مصباح یزدی، جلسه دوم
📌
زمان:
حجم:
8.1M
کتاب صوتی #انسان۲۵۰ساله
بیانات مقام معظم رهبری درباره زندگی سیاسی و مبارزاتی ائمه معصومین علیهم السلام
قسمت ۱۱
🥀حضرت امام محمد باقر علیه السلام
🔻درون سازندگی علمی و تشکیلات
ادامه دارد ...
#رهبر_شهید
🌴🕯🇮🇷🕯🌴
🇮🇷🍃@arshive11412
زمان:
حجم:
7.1M
کتاب صوتی #انسان۲۵۰ساله
بیانات مقام معظم رهبری درباره زندگی سیاسی و مبارزاتی ائمه معصومین علیهم السلام
قسمت ۱۲
🥀حضرت امام صادق علیه السلام
ادامه دارد ...
#رهبر_شهید
🌴🕯🇮🇷🕯🌴
🇮🇷🍃@arshive11412