eitaa logo
پایگاه جریان‌شناسی اسباط
659 دنبال‌کننده
594 عکس
30 ویدیو
3 فایل
"اسباط"، پایگاه تخصصی جریان‌شناسی حوزه و روحانیت، وابسته به موسسه مطالعات راهبردی بعثت 💻 asbaat.ir 🔸 eitaa.com/asbaat_ir 📷 www.instagram.com/asbaat_ir 💠 @Asbaatadmin
مشاهده در ایتا
دانلود
✅ نگاهی تحلیلی به زندگی (علیه‌السلام)/ بخش دوم 🔰 جریان مخالف امام حسن، ادامه‌یی بود از دوران 🔺 این روند، در ده سالی که نبیّ‌اکرم (ص) حیات داشتند و بعد از ایشان، در دوران خلفای چهارگانه و سپس تا زمان امام مجتبی (علیه‌السّلام) و خلافت آن بزرگوار – که تقریباً شش ماه طول کشید – ادامه پیدا کرد و اسلام به شکل ، ظاهر شد. 🔺 همه چیز، شکل یک را هم داشت؛ یعنی حکومت و ارتش و کار سیاسی و کار فرهنگی و کار قضایی و تنظیم روابط اقتصادی مردم را هم داشت و قابل بود که گسترش پیدا کند و اگر به همان شکل پیش می‌رفت، تمام روی زمین را هم می‌گرفت؛ یعنی اسلام نشان داد که این قابلیت را هم دارد. 🔺 در دوران امام حسن(ع)، جریان مخالف آن‌چنان رشد کرد که توانست به صورت یک مانع ظاهر بشود. البته این جریان مخالف، در زمان امام مجتبی‌ (ع) به وجود نیامده بود؛ سال‌ها قبل به وجود آمده بود. 🔺 اگر کسی بخواهد قدری دور از ملاحظات و صرفاً متکی به شواهد تاریخی حرف بزند، شاید بتواند ادعا کند که این جریان، حتّی در دوران اسلام به وجود نیامده بود؛ بلکه ادامه‌یی بود از آنچه که در دوران نهضت پیامبر – یعنی دوران – وجود داشت. 🔺 بعد از آن‌که خلافت در زمان – که از بود – به دست این قوم رسید، – که در آن‌وقت، نابینا هم شده بود – با دوستانش دور هم نشسته بودند. پرسید: چه کسانی در جلسه هستند؟ پاسخ شنید که فلانی و فلانی و فلانی. وقتی که خاطر جمع شد همه خودی هستند و آدم بیگانه‌یی در جلسه نیست، به آنها خطاب کرد و گفت: «تلقّفنّها تلقّف الکرة»(۱). یعنی مثل توپ، حکومت را به هم پاس بدهید و نگذارید از دست شما خارج بشود! این قضیه را تواریخ سنی و شیعه نقل کرده‌اند. 🔺 اینها مسایل اعتقادی نیست و ما اصلاً از دیدگاه اعتقادی بحث نمی‌کنیم؛ یعنی من خوش ندارم که مسایل را از آن دیدگاه بررسی کنم؛ بلکه فقط جنبه‌ی آن را مطرح می‌کنم. البته ابوسفیان در آن‌وقت، مسلمان بود و اسلام آورده بود؛ منتها اسلامِ بعد از فتح یا مشرف به فتح. اسلامِ دوران غربت و ضعف نبود، اسلامِ بعد از قدرتِ اسلام بود. ادامه دارد ... 🌐 https://www.asbaat.ir/?p=4074 🆔 @asbaat_ir
🔰 / بخش دوم 📝 |معنا و مفهوم 🔺 قبل از اینکه به تبیین مفهوم و مولفه‌های حوزه سکولاری بپردازیم، لازم است تا ابتدا به صورت مختصر معنای سکولاریسم را تعریف کنیم. 🔺 سكولاریسم ـ Secularism ـ واژه انگلیسی است كه از ریشه لاتین Seculam به معنای این جهان گرفته شده است و در لغت فارسی معادل واژه‌هایی نظیر: اعتقاد به اصالت امور دنیوی، غیر دین گرایی، جدا شدن دین از دنیا و… می‌آید. 🔺 این واژه در زبان عربی به معنای «علمانیت» آمده است كه به معنای علمی كردن یا عالَمی این جهانی كردن ترجمه شده است و علت استعمال این واژه به خاطر مبنا قرار دادن عقلانیت ابزاری و علمی كردن امور دنیوی به جای دینی كردن آنها می‌باشد. 🔺 سكولاریسم با توجه به مبانی، اهداف و ویژگی‌ها، از معنای اصطلاحی یكسانی برخوردار نیست و در یك طیف گسترده بین و دینداری، معانی گوناگونی را یافته است. 🔺 بر این اساس برخی از طرفداران این اندیشه، به حضور دین به عنوان نهادی مستقل از سایر نهادهای اجتماعی، تمایل نشان می‌دهند و نقش دین را در حد تنظیم رابطه انسان با خدا متنزل می‌سازند و در مقابل، گروهی به شدت با دین به مخالفت پرداخته و در صدد محو كلی آن از صحنه حیات بشری می‌باشند. 🔺 افرادی نظیر ، ، ، و سایر افرادی كه دین را افیون ملت‌ها و منشأ بیماری روانی و اجتماعی قلمداد می‌كردند، به این رویكرد گرایش دارند. 🔺 به اعتقاد سكولارها، برای تفسیر جهان نباید از زبان دینی استفاده كرد و تنها با زبان بشر می‌توان جهان را كشف و تبیین نمود و علم و دانش بشر راه گشای جهان بهتر و زندگی نیكوتر است. 🔹 در یك نگاه كلی باید گفت آنچه می‌توان از مجموع تعاریف اصطلاحی «سكولاریسم» استنتاج نمود، جدا انگاری ساحت دین از ساحت دنیا و سیاست است. 🔹 به دیگر معنا، جدا انگاری دین از دنیا، فرایندی است كه طی آن وجدان دینی، فعالیت‌های دینی و شعارهای دینی، اعتبار و اهمیت خود را از دست می‌دهند و این بدان معناست كه دین در عملكرد به حاشیه رانده می‌شود و كاركردهای اساسی در جامعه با خارج شدن از زیر نفوذ و نظارت عواملی كه اختصاصاً به امر ماوراء طبیعی عنایت دارند، عقلانی می‌گردد. 📝 حجت الاسلام علی اکبر عالمیان ادامه دارد ... 🌐 https://www.asbaat.ir/?p=4106 🆔 @asbaat_ir
🔰 / بخش سوم 📝 |مفهوم سکولاریسم از دیدگاه 🔺 نگاه رهبر معظم انقلاب به مفهوم سکولاریسم، همان مفهوم عامی است که از این واژه ارائه گردیده است. از مجموع نظرات ایشان در مورد این اصطلاح، می‌توان سه معنا که همگی در یک هدف مشترکند را استخراج کرد: 1️⃣ سکولاریسم یعنی عدم بُروز و ظهور دین در غیر عمل : «سکولاریسم به‌معنای بی‌دینی نیست، سکولاریسم به‌معنای این است که دین در غیر عمل شخصی، هیچ بُروز و ظهوری نداشته باشد. 🔸 کاری به دین ندارد. بله، هرکسی در داخل نظام اجتماعیِ متنوّعِ غربی و شرقی و امثال اینها خودش برای خودش، در دل خودش، در عمل خودش یک ارتباطی با خدا داشته باشد؛ سکولاریسم یعنی این.» 2️⃣ سکولاریسم یعنی بی توجهی به مسئله : «اینکه ما به مسائل نظام کار نداریم، به مسائل حکومت کار نداریم، این سکولاریسم است.» 3️⃣ سکولاریسم یعنی عدم ورود به : «بعضی‌ها مسجد را … از مسائل سیاسی می خواهند بکلّی برکنار بدارند. [می گویند] آقا شما وارد سیاست نشوید، کار خودتان را بکنید. کار خودتان یعنی چه؟ یعنی بیایید همان نمازتان را بخوانید و بروید؛ فقط پیش‌نمازی محض. این همان سکولاریسم است.» 4️⃣ ایشان از یک نوع دیگری از سکولاریسم نیز سخن می‌گویند یعنی«سکولاریسمِ پنهان»: «مراقب باشیم دچار ... سکولاریسمِ پنهان ... نشویم. گاهی اوقات در ظاهر، تبلیغات، تبلیغات دینی است؛ حرف، حرف دینی است؛ شعار، شعار دینی است؛ اما در باطن، سکولاریسم است؛ جدائی دین از است؛ آنچه که بر زبان جاری می‌شود، در برنامه‌ریزی‌ها و در عمل دخالتی ندارد. ادعا می کنیم، حرف می زنیم، شعار می‌دهیم؛ اما وقتی پای عمل به میان می‌آید، از آنچه که شعار دادیم، خبری نیست.» 📝 حجت الاسلام علی اکبر عالمیان ادامه دارد ... 🌐 https://www.asbaat.ir/?p=4106 🆔 @asbaat_ir