و متحیرانه وداع کردیم با تو . .

نرفتن تشییع برام مثل جاموندن از مهم ترین روز زندگیمه💔

عکس لانگ قشنگی شد

با خودم گفتم شاید بیام‌ مصلی اونجا پیکرتونو ببینم باور کنم که دیگه نیستین ولی الان هنوزم باورم نمیشه باورم نمیشه که یتیم شدم باورم نمیشه که دیگه قرار نیس خنده هاتونو ببینم باورم نمیشه که مشکیتونو به تن کردم باورم نمیشه که شما کوهی از صلابت و مردانگی اینگونه فدای ما شدید باورم نمیشه که الان نزدیک ۲۰۰ روز میشه که تو دنیایی زندگی میکنم که سایه شما بالای سرمون نیست حتی نمیتونم توصیف کنم که چه بغضی ته گلومه چه دردی روی سینمه میدونی حس بچه های خیمه های آتیش زده نینوا را دارم و انگار الان غروب روز عاشوراست و ما همه یتیم شدیم ولی آقا جان ته تهش خواستم بگم که ما را ببخش که پیکر شما را دیدیم و هنوز داریم نفس میکشیم . .

خوش به حالت؛))

ایتا واقعا مشکلت چیه داداش اذیت نکن دیگه

_

پر از زخمم پر از رنجم پر از امّید و لبخندم به قول دوستان پر افاده ، فعلا ایرانم .. - حامدعسکری

_

آره خلاصه این برنامه هم تموم شد و حالا ماییم یه دنیا خاطره از رانندگی های خراب خانم میر لوحی تا ضبط های طولانی صدا سیما خنده های الکی تو نماز خونه رسوندن کار ها توی دقیقه نود اضطراب و استرس سر تعداد پرچم ها حرص خوردن های آیه خانوم 🦦 عکس گرفتن توی حوزه هنری کروماکی های طاقت فرسا ولگردی توی میدون امام گم کردن وسایل هانیه و هزارتا خاطره دیگه که کنار هم دیگه ساختیم و حالا دلتنگشونیم

دومی از سمت چپ منم اصن نگاه چه مشتی و پرطرفدارم🤣😭