دنیا پر از چیزهایی است که برای بسیاری عادی‌اند ، اما برای من هر کدام‌شان دری به سمت خاطره‌ای از تو هستند . این چیزهای بی‌اهمیت ، مثل سایه‌ هایی که هر روز با من همراه‌اند ، وقتی می‌نگرم ، انگار تو را در آن‌ها می‌بینم .. با تماشای‌ خورشید ، یاد خنده های درخشانت می‌افتم . با دیدن ستاره های داخل آسمان شب ، یاد برق چشمانت می‌افتم . با دیدن گل لیلیوم ، ارکیده و طبیعت ، لطافت نگاهت در دلم جان می‌گیرد . با شنیدن موسیقی ، یاد صدای تو در من زنده می‌شود . با هر غروب ، دلم بیشتر برایت تنگ می‌شود . میان خطوط کتابی که می‌خوانم ، کلمه‌ای پیدا می‌شود که مرا به یاد تو می‌اندازد . با هر وزش باد ، انگار اسم تو آرام در هوا پخش می‌شود . باران که می‌بارد ، دنیا کوچک تر می‌شود ، فقط من ، تو و خیابانی که انگار برای ما ساخته شده . و من در میان این همه ، بی‌اختیار به تو فکر می‌کنم و در این سرگردانی فقط دنبال ردپای تو می‌گردم .

تو میگی آیدا،من میگم ملکه ی زیبایی

تو میگی آدرینا ، من میگم مهربون ترین آدم روی زمین

اسکورپیو ، موهات خیلی خوشگله.

ایدای قشنگ

موزیسین همه‌چی تموم

بچه ها ، بیاین پرایوت .