حالا یک چیز برات بگم؟ می‌دونیم کوچه گناه بن بسته درسته؟

اینو هم می‌دونیم میشه دوربرگردون زد و برگشت درسته؟

حالا عزیزی که با خودت میگی حالا اشتباهی هم کردم توبه می‌کنم دیگه خدا که می‌بخشه!

خدا که قطعا میبخشه اما این وسط این خودت هم بودی ها

این وسط روح خودت هم درگیر گناه شدش ها ...

خدا که تا بنده‌اش یک جمله عجب غلطی کردم می‌گه بخشیده...

خودت از خودت برگشتی؟ برگشتی به اون لحظاتی که نرفته بودی پای گناه حالت مثل اون موقع پاک شد؟

نه اینجوری ها نیست کوچه گناه خیلی عجیبه میگی چرا؟ بیا برات از زبان امام خمینی بگم آدمی که هنوز در شگفتی شخصیت بزرگان موندن...

پس از عزیز، از مکاید شیطان بترس و در حذر باش؛ و با خدای خود مکر و حیله مکن که پنجاه سال یا بیشتر شهوت رانی می کنم، و دم مرگ با کلمه ی استغفار جبران گذشته می کنم. اینها خیال خام است..

چه بسا باشد که قبل از فکر توبه یا عملی کردن آن، اجل مهلت ندهد، و انسان را با بار معاصی سنگین و ظلمت بی پایان گناهان از این نشئه منتقل نماید. آن وقت خدا می داند که به چه گرفتاریها و بدبختیها دچار می شود...

خودبخود انسان نادر اتفاق می افتد که در فکر توبه بیفتد یا موفق به آن شود؛ یا اگر شد بتواند به شرایط صحت و قبول آن، یا به شرایط کمال آن، قیام کند.

این ها رو گفتم برسیم به سخن امام حسن مجتبی(ع) که فرمودن: برای دنیای خود به گونه ای تلاش کن که گویی همیشه در آن باقی خواهی ماند و برای آخرت خود به گونه ای کار کن که گویی همین فردا خواهی مرد!