امام صادق (ع): هرکس سوره جمعه را در هر #شب_جمعه بخواند کفاره گناهان ما بین دوجمعه خواهد بود.🍃 (بحارالانوار ج۸۶ ص۳۶۲) دعای مخصوص شب جمعه ✨ °• @avinist •°

بعد از شهادت زهـرا، امشب علی اول بار است که پس از سال‌ها بالاخره لبخند زده. طفل قنداق‌پیچ را به آغوش کشیده؛ در گوشش اذان زمزمه کرده؛ گلویش را بوییده و بازوهایش را بوسیده. زنان بنی‌کلاب شنیده‌اند. آمده‌اند به خوش‌باش. آمده‌اند به دیدن طفل. به دست‌های سپید مرمرین‌اش که نقل گعده‌های قبیله شده. زنان بنی‌کلاب برایش بازوبند آورده‌اند. زنان بنی‌کلاب حسودند. از همان اول، چشم دیدن ام‌البنین را در بیت علی نداشتند. حالا او برای علی، شیرپسری زیبا و سیاه‌چشم آورده. ماه کامل انگار. درخشان. کشیده ابرو. سرخ‌ گونه. زنان بنی‌کلاب پچ‌پچ میکنند. ام‌البنین بی‌اهمیت، میخندد. رسم عرب است که دست‌های نوزاد را حنا بگذارند. برای امان از گرمای بادیه. گذاشته‌اند. دست‌های پسرک سرخ سرخ است. سرخ حنا. دست‌های پسرک خضاب شده. زنان بنی‌کلاب شورچشم‌اند. پچ‌پچه میکنند و ‌به‌ گوشه چشم نگاهش میکنند و زیرلب، وردهای تاریک می‌‌پراکنند. دیدی چه دست‌های سرخی داشت. دیدی چه گلوی برف‌گونه‌ای. بازوان علی بود گویی. چشم‌های ابوطالب انگار. زنان بنی‌کلاب می‌روند. پسر می‌زایند. یک به یک. پشت به پشت. به بغض علی. به حسادت عباس. پسران قد کشیدند و مرد شدند. لشکری شدند. لشکر بزرگ قبیله. به عراق رفتند. آخرالامر مردی از همین بنی کلاب در عراق، راه آب به عباس بست. شمر نام. گفت که به گلویش آب نرسد. گفت که چشمان سیاهش تاریک شود. گفت که بازوهای مرمرین‌اش را بیاورید که سال‌ها فخر طایفه ماست. پسرک حالا کنار شط افتاد. پسران زنان بنی‌کلاب بالای سرش پچ‌پچه میکنند. چه گلوی برف‌گونه‌ای. چه دستان سرخ خضاب شده‌ای... «مهدی مولایی» https://eitaa.com/m_molaie110

ما باید با صحیفه‌ى سجادیه انس بگیریم، و من خواهش مى‌کنم از همه‌ى برادران و خواهران کتاب صحیفه‌ى سجادیه را بگیرند، مطالعه کنند، بخوانند تدبر کنند. •مقام معظم رهبری / ۲۰ / ۶ / ۱۳۶۶

مدینه, پنجُم شعبانِ سال ۳۸ هجری قمری دلِ شب بود که در خانه‌ی مرتضی فرشی از نور بر زمین پهن شد... حسین(ع) سراسیمه خود را به درون حجره رساند تکه‌ای از ماه در آغوش شهربانو بود... پدر نوزاد را در آغوش گرفت و بوسید و به سوی پدربزرگش برد... علی(ع) نوزاد را بر سینه فشرد و در گوشش زمزمه کرد: سلام بر تو ای وارثِ صبرِ کربلا... سلام بر تو اِی باقی‌مانده‌ی آل محمد(ص)... در گوشش اذان گفت، از جانش بر نوزاد دمید و فرمود؛ اسمُهُ عَلِیٌّ، وَ هُوَ زَیْنُ الْعَابِدِینَ و او آمد... او آمد تا درست در لحظه‌ای که همه گمان می‌کردند که کار امامت و اولاد علی(ع) تمام شده، معجزه کند او آمد و امامت را از نوک نیزه، به اشک سجاده برد... از فریاد، به دعا... آمد تا به شیعه خسته و مأیوس بگوید: «اسارت را می‌توان با مناجات و دعا، به آزادی تبدیل کرد.» آمد تا معجزه‌ی «صحیفه» را بنویسد... او آمد که ما امروز، توانستیم با دعای هفتم صحیفه‌اش بر اردوگاه یزیدیان زمان و منافقین داخلی‌شان فائق شویم... او آمد تا صحیفه‌اش شَطِِّ‌شیرینِ‌پُرشوکتِ سیّد علیِ دیگری شود، علی‌‌ای که از نوادگان خود اوست... و من این شَطِِّ‌شیرین و این ولایتِ علی‌ها را به هیچ چیزی در این دنیا نمی‌دهم، مگر به خون...

. و من این شَطِِّ‌شیرین و این ولایتِ علی‌ها را به هیچ چیزی در این دنیا نمی‌دهم، مگر به خون... .

. صحیفه سجادیه،علم نفس است. .

امروز صبح توفیقی شد گلشهر کرج(این فیلم رو ببینید.) بودم، لحظه‌ای که پیاده شدم و به خیابون پا گذاشتم‌ اولین چیزی که عجیب حس میشد، یه حالت سنگینی و تاریکی برعکس همیشه اونجا حاکم بود. برام سوال شد چرا یه چنین حس تلخی تو این خیابون هست، همه چیز که به ظاهر عادیه! تا اینکه الان متوجه شدم چه جنایاتی اونجا رقم خورده...

اینکه آقا میگن هرکسی هرکجا که هست نور درونش رو چراغی کنه برای اطرافیانش، شاید یعنی همین. یعنی اینکه ملکوت اعمال ما حقیقتا در اینجایی که هستیم، حضور دارند.

❤️‍🩹

چرا دوست دارم از ماه شعبان خارج شیم؟! به این دلیل 😤 ماه شعبان ماه پیغمبرتونه و خودش گفته: مردم یک روز از شعبان روزه بگیرید -یک روز- من شفیع شما خواهم بود در روز قیامت. یعنی هرکس یک روز از ماه شعبان روزه گرفت، خود پیغمبر روز قیامت از او شفاعت می‌کنه. به این دلیل 😤 هرکسی دو روز از ماه شعبان روزه بگیرد تمام گناهان گذشته او بخشیده می‌شود. به این دلیل 😤 کسی سه روز از ماه شعبان روزه بگیرد، به او خطاب می‌کنند می‌گویند: ای بنده خدا، اعمالت را از سر بگیر. حالا بگید حق دارم یا نه؟ 😤 @Sheitan_graphy

📲ویژه 📢 آیا باید بترسیم؟! 🎥 این فیلم هشت دقیقه‌ای را ببینید 📥 سایت | آپارات 💻 Farsi.Khamenei.ir

سلام سلام رفقا زود اومدیم یه خبر و پیشنهاد مهم بدیم همه توجه کنین، چون مسئله‌ای که کوتاه قراره بگیم کوچیک و بزرگ نداره؛