ای که سلامِ بی کسان سوی نگار می‌بری جا به لبت هنوز اگر‌ هست ببر سلام ما🖤 #حوالی‌یکو‌بیست‌دقیقه 🕊 °• @avinist •°

دل را به دوست بستیم، از هجر او شکستیم این رسم عاشقی بود! یا رسم روزگار است؟

ختم ۱۴,۰۰۰ هزار صلوات به نیت: تعجیل در فرج ✨ به نیت پیروزی رزمندگان و حفاظت از کشورمان و همه مدافعان امنیت و نابودی دشمنان داخلی وخارجی تعدادی که میفرستید بگید: @faajrr

رزقی که امشب برام اومد و دیدم خوبه اینجا قرار بدم همه استفاده کنیم؛ چقدر این حدیث یادآور آقاست... الحمدلله برای تنفس در این ولایت ان‌شاءالله همونی میشیم که آقا امام صادق جان(ع) فرمودن؛ زیـنت اهل بیت(ع)! °• @avinist •°

شیرینی دیدار فقط وقتی که بند کفن رو می‌بندن...

امیرالمؤمنین علی(علیه السلام): پیـشباز مرگ و سختی‌های آن بروید و پیش از بار گشادنش برای پذیـرایی آن آماده شـوید، و تا نیامده است خود را مـهیّای در آمدنش سازیــد...

پسرم، بدان که ترا برای آخرت آفریده‌اند و نه دنیا، برای فنا و نه بقا (در این دنیا)، برای مرگ و نه زندگی. .

الله اکبر امیر دنیا و آخرت(ع) که اول و آخر این سرا رو دیدن می‌فرمایند، ما رو برای مرگ آفریدند:)

امام صادق(ع) فرمودند: ابلیس از مرگ مؤمن شادمان می‌شود، ولی بالاترین حدّ شادی او هنگامی است که دانشمند فقیهی بدرود حیات گوید. +می‌خواین بدونین حال امام زمان(عج) با شهادت آقا چه بوده؟ بیاید براتون یه خاطره از امام صادق جان(ع) روایت کنم.

؛ اکثر تصور ما از اهل بیت(ع) عموما اینطور هست که یک فاصله‌ی ادبی حائل شده، ما در حد یاد گرفتن، ادب و دوست داشتن ولی توأم با فاصله‌ی خیلی دور مثل اینکه یه همنشینی و هم صحبتی با اهل بیت(ع) رو محـال ببینیم، تصور میشه. چند ماه پیش یک روایتی از اکثر روایات متفاوت‌تر دیدم و همونجا مُهر این قضیه برام خورد و مطمئن شدم! روایت از این قرار هست در بین جمع یاران آقا امام صادق(ع) بعضی افراد بیشتر از دیگران با آقا در ارتباط بودند و گویی این‌ها برای امام(ع) دوستی صمیمی بودند که در خیلی از مراحل سیر زندگی در کنار هم پیش می‌روند. روزی در سفر وقتی برای استراحت توقف می‌کنند و چادر های خیمه برپا میشه و کم کم هرکسی به چادری می‌ره و داخل جمع میشن، متوجه میشن مدت طولانی هست امام صادق(ع) در کنار چادر پرده را کنار داده‌اند و به دور دست ها خیره هستند! به آقا(ع)میگن چرا نمیاید؟ آقا(ع) می‌فرمایند من منتظر کسی هستم...(دقیقا یادم نیست اما طوری توصیف می‌کنند که عزیزشون در راه هست.) که دقایقی می‌گذره می‌بینند و از دور کسی سوار بر اسب پیدا میشه، همون لحظه چهره آقا(ع) با لبخند باز میشه سریع اشاره می‌کنند فلانی اومد! بلند میشن و میرن ایستاده منتظر به استقبال... روایت های زیادی هست، بعضی یاران توفیقات رفتن به بخش های از خونه امام صادق(ع) و ارتباطات نزدیک و صمیمانه‌تری با آقا داشتند؛ دقیقا همان تصوری که ما با امام زمان(عج) برایمان کمرنگ است. دقیقا همان تصور نشستن سر یک سفره با آقا مهدی(عج)، که حقیقتا اگر بپرسیم چه کسی این لقمه ها را از کودکی تا به الان بر دهان ما گذاشته جز پدری اباصالح(عج) از ذهن خطور نمی‌کنه... ؛

؛ حالا به نظرتون با شهادت رهبر حال امام زمان(عج) چطور بوده؟ امامی(ع) که از دوست داشتن شدید ساعت ها منتظر اومدن یارشون برای ادامه سفر بودند،اگر این یار شهید بشه چه حسی براشون داره! شاید بتونیم از این شب ها به بعد روضه های امام حسین(ع) بعد از رفتن حضرت عباس(ع) عمیق‌تر درک کنیم...

و آنگاه که دلتنگِ پدرتان می‌شویم به سیمای نورانی شما نگاه می‌کنیم :)