± من تورو جوری دوست ندارم ك بقیه همدیگرو دوست دارن ؛ من دلم میخواد دنیارو برات قشنگ کنم من دلم میخواد تورو عاشق زندگی کردن کنم یجوری ك از بودنت از حضورت از این ك هستی لذت ببری ؛ صبح ك چشماتو باز میکنی بگی من همونیم ك یه نفر حاضرِ جونشو برام بده ؛ برای خوشحالیم ، برای خوشبختیم ، برای هر چیزی ك من از دنیا میخوام ، اگه غصه داری بگی هی بلند شو بیا دوتایی باهم غصه بخوریم ؛ من تورو اینجوری دوست دارم ك چشمات برق بزنه از شوق ، از ذوق ، از فرط دوست داشتن و دوست داشته شدنت ‹ آره من تورو جور دیگه‌ای دوست دارم ›:)!🔓'🌸

و این غم به سر آید !🕊′🌱

‹ ای عمر دریغا که پر از درد ، گذشتی🔓'🍂' ›

یه دیالوگی بود ك میگفت: « فکر میکنی خیلی بیخیاله و حواسش نیست، اما در واقع خیلی بهت اهمیت میده: )!🌱 »

‏من معتقدم خیلی از ما فقط یکبار به دنیا نمیایم، گاهی توی مسیر زندگیمون کسایی سر راهمون قرار میگیرن که یکبار دیگه ما رو به دنیا برمیگردونن و بهمون زندگی میبخشن دنیایی که ازش دست کشیده بودیم و توی غار تنهاییمون منتظرِ پایان بودیم و هیچ امید و انگیزه ای نداشتیم ولی یه دفعه نور شدن وسطِ زندگیمون: )🫂✨.!

از‌تلخ‌ترین‌جملات‌تاریخ‌ادبیات‌شاید‌ عبارتِ‌کتابِ : ‹ اِني‌راحلة › السباعی‌باشه جایی‌ك‌دختری‌عاشق‌رو‌بازوربه‌عقدِمردِدیگه‌ای‌ در‌میارن ؛ وقتی‌حلقه‌رو‌دستش‌میندازن میگه : ‹ يمكنُ‌أن‌يُخنقَ‌من‌إصبعه . . › هرگزگمان‌نمیکردم‌ك‌آدمیزاد‌ممکن‌است از‌انگشتانش‌هم‌به‌دار‌آویخته‌شود !🖤✨

- باشه ولی :

هر وقت فک کردی کسیو نداری ، من هستم ، دوستت دارم =)!

فقط اون دیالوگِ بهرام افشاری تو میدانِ سرخ که میگفت :«خیلی دوست‌دارم اون آدمی که میگه با زمان درد درمان میشه رو پیدا کنم ، برش دارم بیارم اینجا به صلآبه بِکِشمش ، بگم پف‌/یوز ! با زمان درمون نمیشه سَگ صاحاب عادت میشه.. ࣫͝ -