گذشت تا شد دوران سربازی آقا رضا ؛ دست تقدیر چرخیدو افتاد یزد ؛ خیلی وقت بود فکر خیال راضیه رخت بسته بود رفته بود ؛ بعد گذروندن دوره آموزشی رفت از بازار سوغاتی بخره که چشم های آشنایی تو مغازه پارچه فروشی رضا رو پرت کرد به 10 12 سال پیش تو محل قدیمی تهران ..

آقا سرتون درد نیارم اهالی ؛ رضا با هر بدبختی شد رفت خاستگاری راضیه ؛ چون میدونست به خانوادش خیلی وابستس همه زندگی رو جم جور کرد از تهران برای همیشه اومد یزد .. شهر غریب ؛ آدمای غریب ؛ دوری از خانواده محله چیو چیو چی ..

40 سال عاشقانه کنار هم زندگی کردن شدن یکی از قدیمی های یزد ؛ راضیه به خاطر کهولت سن و بیماری زودتر از آقا رضا از دنیا رخت بست رفت ؛ میگن آقا رضا هروز بعد از اینکه از سر مزار راضیه برمیگرده تو اون بازاری که بعد ۱۰ ۱۲ سال دیده بودش این آهنگ میخونه :

گفت واسه راضیه میخونم ؛ این بار دومیِ ک ازم جدا میشه ولی من سمج تر از این حرفام بازم پیداش میکنم :)! پ.ن: اینجوری یار باشید ..'

- و من تکه‌هایی از او را دوست داشتم که هیچکس قادر به دیدن آن‌ها نبود !(: '🌙🌱

- چجوری دووم آوردی ؟! ± چاره ای نداشتم ..

به تو برمیگردم ؛ بعد از مرگ .. در لباسی دیگر ؛ زمانی بهتر تو را خواهم بوسید 🤍'☁️

یه جایی تو فیلم " مگه تموم عمر چنتا بهاره " مرجان به شهرام میگه: - از وقتی بهم ابراز علاقه کردی دنیا قشنگ تر شده ؛ اون یه تیکه پیاده رو برام شده بهترین جای دنیا ؛ گاهی وقتا میرم ساعت ها وایمیستم و به اون نقطه نگاه میکنم :)!💖'🌸

- جعلیات -