‏درماندگی‌وخستگی‌روتوی‌ڪلام #حسین‌منزوی میشہ‌دید : « یارای‌بی‌توزیستنم‌نیست‌بیش‌ازاین… »🌱

قشنگ‌ معلومہ‌‌ #وحشی‌بافقۍ‌ بعد‌ از‌ خنده‌ ټو‌ جمع‌ دوستاش‌ چشماش‌ از‌ اشک‌ پر‌ شده‌ و‌ گفتہ:🌿 ••⌈ڪے‌ تبسم‌ دور از آن‌ شیرین‌ تڪلم‌ میڪنم... زهرخند اسټ‌ این‌‌ ڪہ‌ پندارۍ‌ تبسم میڪنم...!!⌋••

امیدوارم‌یکیوداشتھ‌باشی‌کہ‌هروقت‌نگات‌میکنھ مثل #بھجت‌دهلوی بگھ: « نظرڪنم‌‌بھ‌تو،نازم‌بھ‌انتخابِ‌خودم! ^^💕🌿 »

تلخیِ‌عشق‌از‌تظاهرهای‌شیرین‌بهتر‌است، سیلی‌ مادر‌ کجا‌ و‌ بوسه‌ی‌ نامادری؟! _زهرابسی‌خاسته✨

نرسد اگر بہ علے کسے بہ کجا رود بہ کجا رسد؟! بہ خدا قسم کہ اگر کسے بہ علے رسد بھ خــدا رسد:))..

!♡

شخصی جهنم را اینگونه برایم توصیف کرد: در آخرین روز زندگیت روی زمین آن شخصی که از خودت ساخته ای, شخصی که میتوانستی باشی را ملاقات خواهد کرد… !!🌙💭

گویـے همہ خوابند ، ڪسے را بہ ڪسے نیست!🌿

وقتی دلبر باهات قهر هستش این شعر مولانا واسش بفرس: عذابَست این جهان بی‌تو، مَبادا یک زمان بی‌تو به جانِ تو که جان بی‌تو، شکنجه‌ست و بَلا بر ما...

حسود نیستم اما کسی به غیر خودم غلط کند که بخواهد رقیب من باشد :) #امیدصباغ‌نو

درگیرِ تو بودم که نمازم به قضا رفت در من غزلی درد کشید و سرِ زا رفت! سجاده گشودم که بخوانم غزلم را سمتی که تویی، عقربه ى قبله نما رفت! در بین غزل نامِ تو را داد زدم ، داد آنگونه که تا آن سرِ این کوچه ، صدا رفت! بیرون زدم از خانه ؛ یکی پشتِ سرم گفت: این وقتِ شب این شاعرِ دیوانه ، کجا رفت؟! من بودم و زاهد ، به دو-راهی که رسیدیم من سمتِ شما آمدم ؛ او سمتِ خدا رفت!‍ با شانه ، شبی راهیِ زلفت شدم اما … من گم شدم و شانه پیِ کشفِ طلا رفت! در محفلِ شعر آمدم و رفتم و … گفتند: ناخوانده چرا آمد و ناخوانده چرا رفت؟! می خواست بکوشد به فراموشی ات این شعر سوزاندَمَش آنگونه که دودش به هوا رفت …!!!“ محمد سلمانى♥️

- اگر اسکار تلخ‌ترین سوال رو داشتیم به این سوال روزبه بمانی باید میدادن :